ಇದು ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಮಗಳ ಉಡುಗೊರೆ

ಮೊನ್ನೆ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯರೊಬ್ಬರು ನನಗೆ ಓದಲು ಪುಸ್ತಕ ತಂದುಕೊಟ್ಟರು. ಆ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಲೇಖನವಿದೆ ಎನ್ನುವುದು ಬೇರೆ ಮಾತು. ಪುಸ್ತಕಕ್ಕೆ ಲೇಖನ ಕಳುಹಿಸಿಕೊಡಿ ಎಂದು ಸಂಪಾದಕ ಸಮಿತಿಯವರು ಕೇಳಿದಾಗ ನನ್ನ ಮತ್ತು ರುದ್ರಪ್ಪನವರ ಸ್ನೇಹದ   ಕುರಿತು  ಲೇಖನ ಬರೆದು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದೆ. ಆನಂತರ ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡದ ನಡುವೆ ಈ ವಿಷಯ ನನ್ನ ಸ್ಮೃತಿಯಿಂದ ಮರೆಯಾಗಿತ್ತು. ಈ ಪುಸ್ತಕದ ಕಥಾ ನಾಯಕನ ಮಗಳು ಡಾ. ಹೇಮಾ ನನ್ನನ್ನು ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಕಂಡು ಮಾತನಾಡಿಸಿ ಲೇಖನ ಬರೆದಿದ್ದಕ್ಕೆ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸೂಚಿಸಿದ್ದರೂ ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುವ ವೇಳೆಗೆ ಅವರು ತಂದಿದ್ದ ಪುಸ್ತಕದ ಪ್ರತಿಗಳೆಲ್ಲ ಖಾಲಿಯಾಗಿದ್ದವು. ಕೊನೆಗೂ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರ ಮೂಲಕ ಪುಸ್ತಕ ನನ್ನ ಕೈಸೇರಿತು. ಪುಸ್ತಕದ ಹೆಸರು 'ಶಾಂತರುದ್ರ'. ಇದು ಪುಸ್ತಕ ವ್ಯಾಪಾರಿಯೂ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಕರಾಗಿದ್ದ ಶ್ರೀ ಪಿ. ರುದ್ರಪ್ಪ ಅಂಗಡಿ ಅವರ ಕುರಿತಾದ ನೆನಪುಗಳ ಗ್ರಂಥ. ಒಂದರ್ಥದಲ್ಲಿ 'ಸಂಸ್ಮರಣ ಗ್ರಂಥ' ವೆಂದೂ ಕರೆಯಬಹುದು. 

         ಶ್ರೀ ರುದ್ರಪ್ಪನವರು ನನಗೆ ಅಪರಿಚಿತರೇನೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ನಾನು ಬಾಗಲಕೋಟೆಯ ಎಸ್ ನಿಜಲಿಂಗಪ್ಪ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಮಹಾವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಗ್ರಂಥಪಾಲಕನೆಂದು ೨೦೦೧ ರಲ್ಲಿ ನಿಯುಕ್ತಿಗೊಂಡ ದಿನದಿಂದಲೂ ನನಗೆ ಅವರು ಪರಿಚಿತರಾಗಿದ್ದರು. ಮೊದಲು ಸಪ್ನಾ   ಪುಸ್ತಕ ಮಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವರು  ನಂತರ ತಮ್ಮದೇ   ಪುಸ್ತಕ ಮಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶನ ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು  ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಒಂದಿಷ್ಟು ಕನ್ನಡ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿ ಕನ್ನಡದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಲೋಕವನ್ನು ತಮ್ಮ ಕೈಲಾದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸಂಪದ್ಭರಿತಗೊಳಿಸಿದ ಹೆಮ್ಮೆ  ಮತ್ತು ಅಭಿಮಾನ ಶ್ರೀಯುತರದ್ದಾಗಿತ್ತು. ವ್ಯಾಪಾರದ ನಡುವೆಯೂ ಒಂದಿಷ್ಟು ದೈವಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಸಾತ್ವಿಕ ಗುಣವನ್ನು ಅವರು ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು ನನ್ನ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬಂದ ಸಂಗತಿಗಳಲ್ಲೊಂದು.  ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ಬಡತನದಲ್ಲೇ ಕಳೆದ ಅವರು ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ತಾವು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ವ್ಯಾಪಾರದಿಂದ ತಕ್ಕ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸ್ಥಿತಿವಂತರಾಗಿದ್ದರು. ಬೆಂಗಳೂರಿನಂಥ ಮಹಾನಗರದಲ್ಲಿ ಸ್ವಂತಕ್ಕೆ ಮನೆ, ಅಂಗಡಿ, ಪ್ರಕಾಶನ ಸಂಸ್ಥೆ, ಹುಟ್ಟೂರಿನಲ್ಲಿ ತೋಟ ಗದ್ದೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ನೌಕರರು ಹೀಗೆ ಬದುಕಿನ ಸಮೃದ್ಧ ಸುಖವನ್ನುಂಡ ಜೀವ ಅವರದು. ಎಲ್ಲೋ ಒಂದು ಕಡೆ ಪುಸ್ತಕ ಪ್ರಕಟಣೆಯಿಂದ ಕೈಸುಟ್ಟು ಕೊಂಡರೂ ಪಠ್ಯ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಮಾರಾಟದಿಂದ ಲಾಭ ಅವರ ಕೈಹಿಡಿದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಸಮಾಜ ವಿರೋಧಿಯಾಗಿ ಬದುಕುವವರೇ  ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಈ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸಾತ್ವಿಕವಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಿರುವವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ದಿನದಿಂದ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಿದೆ. ಈ ಒಂದು ಕಾರಣದಿಂದ ಶ್ರೀ ರುದ್ರಪ್ಪನವರ ಸಾತ್ವಿಕ ಮತ್ತು ದೈವ ಭಕ್ತಿಯ ಬದುಕು ಎಲ್ಲರ ಮೆಚ್ಚುಗೆಗೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೇರಣೆಗೆ  ಪಾತ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಅವರಲ್ಲಿ ನಾನು ಗಮನಿಸಿದ ಇನ್ನೊಂದು ಗುಣವೆಂದರೆ ಅದು ಅವರೊಳಗಿನ ಹಾಸ್ಯ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಮತ್ತು ಜೀವನ ಪ್ರೀತಿ. 

        ಈ ಸಲದ ಯುಗಾದಿ ಹಬ್ಬದಂದು ಧಿಡೀರನೇ ಬಂದ ಮೃತ್ಯು ರುದ್ರಪ್ಪನವರನ್ನು ತನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಿತು. ಅವರಿಗೆ ಸಾಯುವಂಥ ವಯಸ್ಸೆನೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಂದು ಸಾವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುವುದು ಯಾರ ಕೈಯಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ. ರುದ್ರಪ್ಪನವರ  ಸಾವಿನ ನಂತರ ಅವರ ಮಗಳು ಹೇಮಾ ತಮ್ಮ ತಂದೆಯ ನೆನಪಿಗಾಗಿ  ಹೊರತಂದ ಹೊತ್ತಿಗೆಯೇ ಈ 'ಶಾಂತರುದ್ರ'. ಆ ಪುಟ್ಟ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಪರಿಚಿತರನ್ನೆಲ್ಲ ಸಂಪರ್ಕಿಸಿ ಅವರಿಂದ ಲೇಖನ ಪಡೆದು ನಾಡಿನ ಖ್ಯಾತ ಸಂಶೋಧನಾ ತಜ್ಞ  ಪ್ರೊ ಹನ್ನೆರಡುಮಠ ಅವರನ್ನು ಸಂಪಾದಕರನ್ನಾಗಿಸಿ  ಈ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಮೇಲಿನ ಅಭಿಮಾನದಿಂದ ಹೊರತಂದಿರುವರು. ಬದುಕು ರೂಪಿಸಿದ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಇದು ಮಗಳು ನೀಡಿದ ಬಹುಮೂಲ್ಯ ಉಡುಗೊರೆ. ಸತ್ತನಂತರ ಸತ್ತವರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿದವರಿಗೆ ಭೂರಿ ಭೋಜನ ಬಡಿಸುವುದು, ಉಳ್ಳವರಿಗೇ ಕಂತೆ ಗಟ್ಟಲೇ ಹಣ ದಾನ ಮಾಡುವುದು, ಪುತ್ಥಳಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನ, ಗುಡಿ ಕಟ್ಟುವುದು  ಇಂಥ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಆಚರಣೆಗಳಿಗಿಂತ ತನ್ನ ತಂದೆಯ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಜತನದಿಂದ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಪಿಟ್ಟು  ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ತನ್ನ ನಂತರದ ಪೀಳಿಗೆಗೆ  ದಾಟಿಸುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ ಈ ಹೆಣ್ಣು ಮಗಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಮಾದರಿ.

          ಡಾ ಹೇಮಾ ಅಪ್ಪನ ಕುರಿತು ಪುಸ್ತಕ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಲೇಖನವನ್ನೂ ಬರೆದಿರುವರು. ಲೇಖನ ಅಪ್ಪ ಮತ್ತು ಮಗಳ ನಡುವಣ ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ತುಂಬಾ ಆಪ್ತವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಮಗಳು ಹುಟ್ಟಿದಾಗ ಅಪ್ಪನ ಸಂಭ್ರಮ, ಮಗಳ ಬದುಕಿಗೆ ಬೆನ್ನೆಲುಬಾಗಿ ನಿಂತ ಘಳಿಗೆಗಳು, ಮಗಳನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಜತನದಿಂದ ಸಾಕಿ ಬೆಳೆಸಿದ್ದು, ಮಗಳ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಕಂಡು ಆನಂದಿಸಿದ್ದು, ಮದುವೆಯ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಬೆಳೆದು ನಿಂತಾಗ ಮಗಳ ಮನದ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸಿದ್ದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಲೇಖನದ ಓದು ಹೃದಯವನ್ನು ತಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಅಪ್ಪನ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯುವಾಗ ಯಾವ ಭಾವಾವೇಶ ಇಲ್ಲವೇ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸದೆ ತೀರ ಸರಳವಾಗಿ ಅಪ್ಪನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಇಲ್ಲಿ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಾಗುವ ಸಂಗತಿಗಳಲ್ಲೊಂದು. ಇದೇ ಮಾತು ಇತರ ಲೇಖನಗಳ ಕುರಿತು ಹೇಳಿದರೆ ಅದು ತಪ್ಪಾಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ಬಂಧುಗಳು ರುದ್ರಪ್ಪನವರ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯುವಾಗ ಒಂದಿಷ್ಟು ಭಾವಾವೇಶಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದರೆನೋ ಎನ್ನುವ  ಅನುಮಾನ ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ಓದುಗನ ಅರಿವಿಗೆ ಬರದೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.

      ರುದ್ರಪ್ಪನವರ ಸಂಸ್ಮರಣ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಓದುತ್ತಿರುವ ಘಳಿಗೆ ನಾನು ಮೆಚ್ಚಿದ ಇನ್ನೊಂದು ಸಂಗತಿ ಅದು ಇಡೀ ಪುಸ್ತಕ ಕೇವಲ ರುದ್ರಪ್ಪನವರನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳದೆ ಅಲ್ಲಿ ರುದ್ರಪ್ರಭೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರಭೆ ಮತ್ತು ತತ್ವ ಪ್ರಭೆ ಎನ್ನುವ ಇನ್ನೆರಡು ಭಾಗಗಳಿವೆ. ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರಭೆಯಲ್ಲಿ ನಾಡಿನ ಹೆಸರಾಂತ ಸಾಹಿತಿಗಳ ಲೇಖನಗಳಿದ್ದು ರಾಷ್ಟ್ರಕವಿ ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಪ್ರಕಟಿತ ಲೇಖನವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಗಮನಾರ್ಹ ಸಂಗತಿ. ಇದೇ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಭಾರತಿಯವರ 'ಅಪ್ಪ ಎನ್ನುವ ಎರಡನೇ ಅಮ್ಮ' ಲೇಖನ ತನ್ನ ಲವಲವಿಕೆ ಮತ್ತು ಭಾವತೀವ್ರತೆಯಿಂದ ತೀರ ಆಪ್ತವಾಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಹೇಮಾ ಮತ್ತು ರುದ್ರಪ್ಪನವರ ಬಾಂಧವ್ಯ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ತತ್ವ ಪ್ರಭೆ ಭಾಗದಲ್ಲಿ  ಶರಣರ, ದಾಸರ, ಅನುಭಾವಿಗಳ ಕೀರ್ತನೆ ಮತ್ತು ವಚನಗಳಿವೆ.

      ರುದ್ರಪ್ಪನವರ ಬದುಕಿನ ಜೊತೆಗೆ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮಜಲುಗಳನ್ನು ಮೆಲುಕು ಹಾಕಲು ಓದಿನ  ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡುವ ಈ ಸಂಸ್ಮರಣ ಗ್ರಂಥ ನಿಜಕ್ಕೂ ನಾನು ಓದಿದ ಉತ್ತಮ ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲೊಂದು. ಜೊತೆಗೆ ಇಂಥದ್ದೊಂದು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮತ್ತು ಸೃಜನಶೀಲ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ರುದ್ರಪ್ಪನವರ ಪುತ್ರಿ ಹೇಮಾ ಅವರು ಕೈಹಾಕಿದ್ದು ಶ್ಲಾಘನೀಯ. ಇಂಥ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ನಾವುಗಳು ಇನ್ನಷ್ಟು ನೋಡುವಂತಾಗಲಿ.

-ರಾಜಕುಮಾರ. ವ್ಹಿ. ಕುಲಕರ್ಣಿ (ಕುಮಸಿ), ಬಾಗಲಕೋಟೆ 

ದೃಶ್ಯ: ಕುಟುಂಬ ಪ್ರೇಮದ ಕಥಾನಕ

       

                ಬಹಳ ದಿನಗಳ ನಂತರ ಕುಟುಂಬ ಸಮೇತ ಉತ್ತಮ ಸದಭಿರುಚಿಯ ಸಿನಿಮಾವೊಂದನ್ನು ನೋಡುವ ಅವಕಾಶ ಮೊನ್ನೆ ದೊರೆಯಿತು. ರವಿಚಂದ್ರನ್ ಅಭಿನಯದ ಈ 'ದೃಶ್ಯ' ಸಿನಿಮಾ ಮಲೆಯಾಳಂನ 'ದೃಶ್ಯಂ' ಚಿತ್ರದ ರಿಮೇಕ್. ಮೂಲ ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ಮೋಹನ್ ಲಾಲ್ ಮತ್ತು ಮೀನಾ ಅಭಿನಯಿಸಿದ್ದು ಚಿತ್ರ ಭರ್ಜರಿ ಯಶಸ್ಸು ಕಂಡಿತ್ತು. ಅನೇಕರು ಆ ಮಲೆಯಾಳಂ ಸಿನಿಮಾದ ಕುರಿತು ಮೆಚ್ಚುಗೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದ್ದರೂ ನಾನಿರುವ ಊರು ಮಲೆಯಾಳಂ ಭಾಷೆಯ ಸಿನಿಮಾಗಳಿಗೆ ಅಪರಿಚಿತ ಪ್ರದೇಶವಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಅದನ್ನು ನೋಡುವ ಅವಕಾಶ ದೊರೆತಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಮಲೆಯಾಳಂ ಭಾಷೆಯ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುವಾಗಲೆಲ್ಲ ನನಗೆ ಆ ಭಾಷೆಯ ನೀಲಿ ಸಿನಿಮಾಗಳ ಪೋಸ್ಟರ್ ಗಳೇ ಕಣ್ಮುಂದೆ ಬರುತ್ತವೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಆಗೆಲ್ಲ ಮಲೆಯಾಳಂ ಸಿನಿಮಾಗಳೆಂದರೆ ಅಶ್ಲೀಲ ಸಿನಿಮಾಗಳು ಎನ್ನುವ ಮಾತು ಪ್ರಚಲಿತದಲ್ಲಿತ್ತು. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೂ ಇಲ್ಲದೇ ಇಲ್ಲ ೧೯೮೦-೯೦ ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಮಲೆಯಾಳಂ ಸಿನಿಮಾಗಳು ಅಶ್ಲೀಲವಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಈ ಮೋಹನ ಲಾಲ ಮತ್ತು ಮಮ್ಮುಟ್ಟಿ  ಅವರಂಥ ಪ್ರತಿಭಾನ್ವಿತರ ಆಗಮನದಿಂದ  ಮಲೆಯಾಳಂ ಚಿತ್ರರಂಗ ತನ್ನ ಮೇಲಿನ ಆಪಾದನೆಯನ್ನು ಕಳಚಿಕೊಂಡು ಹೊರಬಂತು. ಈ ಇಬ್ಬರು ನಟರನ್ನು ಅನುಕರಿಸಿ ಅನೇಕ ಯುವ ಪ್ರತಿಭೆಗಳು  ಮಲೆಯಾಳಂ  ಚಿತ್ರರಂಗವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಹೀಗೆ ಮಲೆಯಾಳಂ ಸಿನಿಮಾರಂಗ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮಗ್ಗುಲು ಬದಲಿಸಿ ಹೊಸದೊಂದು ಬದಲಾವಣೆಗೆ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ತೆರೆದುಕೊಂಡಿತು. ಮೋಹನ್ ಲಾಲ್  ಮತ್ತು ಮಮ್ಮುಟ್ಟಿ ಅದುವರೆಗೂ ಮಲೆಯಾಳಂ ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ ಮನೆಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ  ಸಿನಿಮಾ ಕಥಾವಸ್ತುವಿನ ಸಿದ್ಧ ಸೂತ್ರವನ್ನು ಮುರಿದು ಹೊಸ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಕಾರಣರಾದರು. ಇವತ್ತು ಮಲೆಯಾಳಂ ಸಿನಿಮಾಗಳು ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಪ್ರದರ್ಶನ ಗೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ. ರಾಷ್ಟ್ರ ಮತ್ತು ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಭಾಷೆಯ ಸಿನಿಮಾಗಳಿಗೇ ಸಿಂಹಪಾಲು. ಹೀಗಾಗಿ ಮಲೆಯಾಳಂ ಭಾಷೆಯಿಂದ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ    ಸಿನಿಮಾವೊಂದು ರೀಮೇಕ್ ಆದಾಗ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಸದಭಿರುಚಿಯ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಿಗೆ ಆ    ಸಿನಿಮಾವನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆನ್ನುವ ಕುತೂಹಲ ಮೂಡುತ್ತದೆ. 'ದೃಶ್ಯ' ಸಿನಿಮಾ ವೀಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಕನ್ನಡದ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರು ಕುತೂಹಲದಿಂದಲೇ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು. ರೀಮೇಕ್ ಸಿನಿಮಾವೊಂದು ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುವಾಗ ಕೇಳಿ ಬರುವ ಅಪಸ್ವರ ಈ ಸಿನಿಮಾದ ಬಿಡುಗಡೆಯ ಸಂದರ್ಭ ಕೇಳಿಬರದೇ ಇರುವುದಕ್ಕೆ ಮೂಲ ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ಮೋಹನ್ ಲಾಲ್ ಅಭಿನಯವಿತ್ತು ಎನ್ನುವುದು ಒಂದು ಕಾರಣವಾದರೆ ಇನ್ನೊಂದು ಚಿತ್ರದ ಗಟ್ಟಿ ಕಥಾವಸ್ತು.

               ಇನ್ನು ಕನ್ನಡದ ಅವತರಣಿಕೆ 'ದೃಶ್ಯ' ಸಿನಿಮಾದ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ ಎರಡೂವರೆ ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರನ್ನು  ಹಿಡಿದಿಡುವಲ್ಲಿ ಸಿನಿಮಾ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದೆ. ಅಶ್ಲೀಲ ಸಂಭಾಷಣೆ, ಅನಗತ್ಯ ಹಾಡುಗಳು ಮತ್ತು ಹೊಡೆದಾಟದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದ 'ದೃಶ್ಯ' ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಕಥೆಯೇನೋ ಎನ್ನುವಷ್ಟು ಪ್ರೇಕ್ಷಕನಿಗೆ ಆಪ್ತವಾಗುತ್ತದೆ. ರವಿಚಂದ್ರನ್ ಅಭಿನಯವೇ ಇಲ್ಲಿ ಸಿನಿಮಾದ ಜೀವಾಳ. ಮರಸುತ್ತುವ ಮತ್ತು ಪೋಲಿ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ರವಿಚಂದ್ರನ್ ಇಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯವಯಸ್ಸಿನ ವ್ಯಕ್ತಿಯ  ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಅಭಿನಯಿಸಿರುವರು. ಪತಿಯಾಗಿ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳ ತಂದೆಯಾಗಿ ಕುಟುಂಬ ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಮೆರೆಯುವ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ರವಿಚಂದ್ರನ್ ಅವರದು  ಮನೋಜ್ಞ ಅಭಿನಯ. ನಿಜಕ್ಕೂ ರವಿಚಂದ್ರನ್ ಅವರ ವೃತ್ತಿ ಬದುಕಿನ ಹೊಸ ಅಧ್ಯಾಯವಿದು. ಈಗಾಗಲೇ ತರುಣ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅಭಿನಯಿಸಿ ಸಿನಿಮಾ ಪ್ರಿಯರ ಮನಗೆದ್ದ  ರವಿಚಂದ್ರನ್ ತಮ್ಮ ಹಳೆಯ ಇಮೇಜಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದು ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಒಪ್ಪುವ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅಭಿನಯಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ರವಿಚಂದ್ರನ್ ಅವರಂಥ ಸಿನಿಮಾಗಳನ್ನೇ ಕುರಿತು ಕನಸು ಕಾಣುವ  ಮತ್ತು ಚಿಂತಿಸುವ ಕಲಾವಿದರು ಪಾತ್ರಗಳ ಏಕತಾನತೆಯ ಮಧ್ಯೆ ಕಳೆದುಹೋಗಬಾರದು. ರವಿಚಂದ್ರನ್ ಅವರ ಸಿನಿಮಾಗಳನ್ನು ನೋಡುವಾಗಲೆಲ್ಲ ಎಲ್ಲಿ ಈ ಕಲಾವಿದ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತಾನೋ ಎನ್ನುವ ಭಯ ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಜೊತೆಗೆ ಇಂಥ ಕಲಾವಿದರ ಅಗತ್ಯ ಕನ್ನಡ ಸಿನಿಮಾರಂಗಕ್ಕಿದೆ. 'ಮಾಣಿಕ್ಯ' ಸಿನಿಮಾದ ಒಂದೆರಡು ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ರವಿಚಂದ್ರನ್ ಮಧ್ಯವಯಸ್ಸಿನ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಮನೋಜ್ಞವಾಗಿ ಅಭಿನಯಿಸಿದಾಗಲೇ ಈ ನಟನೊಳಗಿನ ಕಲಾವಿದ ಬದಲಾವಣೆಗಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಗೊತ್ತಾಗಿತ್ತು. ನನಗೆ 'ದೃಶ್ಯ' ಮಾಣಿಕ್ಯ ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡ ರವಿಚಂದ್ರನ್ ಅವರೊಳಗಿನ ಕಲಾವಿದನ ಮನಸ್ಥಿತಿಯ ಮುಂದುವರೆದ ಭಾಗದಂತೆ ಕಾಣಿಸಿತು. ಇನ್ನು ಮುಂದಾದರೂ ರವಿಚಂದ್ರನ್ ಸಿನಿಮಾಗಳ ಆಯ್ಕೆಯಲ್ಲಿ ಎಡವದೇ ಇದ್ದಲ್ಲಿ  ಅವರೊಳಗಿನ ಕಲಾವಿದ ಮತ್ತಷ್ಟು ಪಕ್ವಗೊಳ್ಳುವ ಅವಕಾಶ ನಿಚ್ಚಳವಾಗಿದೆ.

                 'ದೃಶ್ಯ' ಸಿನಿಮಾ ಏಕೆ ಇಷ್ಟವಾಯಿತು ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಹಲವು ಕಾರಣಗಳಿವೆ. ಸಿನಿಮಾದ ಗಟ್ಟಿ ಕಥಾವಸ್ತು, ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡ ಸಸ್ಪೆನ್ಸ್, ಕಲಾವಿದರ ಅಭಿನಯ, ಇಂಪಾದ ಸಂಗೀತ, ಸುಂದರ ಛಾಯಾಗ್ರಹಣ ಈ ಎಲ್ಲವುಗಳ ಪರಿಣಾಮ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡುಗನಿಗೆ ಆಪ್ತವಾಗುತ್ತದೆ. ಮಲೆನಾಡಿನ ಸೆರಗಿನಲ್ಲಿರುವ ಆ ಪುಟ್ಟ ಊರಿನಲ್ಲಿರುವ ಕೇಬಲ್ ಆಪರೇಟರ್ ರಾಜೇಂದ್ರ ಪೊನ್ನಪ್ಪ ಇಡೀ ಊರಿಗೇ ಬೇಕಾದ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಎಲ್ಲರೂ ಮೆಚ್ಚುವ ಸನ್ನಡತೆ ಅವನದು. ನಾಲ್ಕೆಕರೆ ಹೊಲವನ್ನೂ  ಹೊಂದಿರುವ ರಾಜೇಂದ್ರನದು ಪತ್ನಿ ಸೀತಾ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳಾದ ಶ್ರೇಯಾ, ಸಿಂಧು ಅವರೊಟ್ಟಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿ ನಲ್ಮೆಯಿಂದ ಬಾಳುತ್ತಿರುವ ಕುಟುಂಬ. ಅವನ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯ ಒರತೆಗೆ ಕೊರತೆಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಬಡತನವಿದ್ದರೂ ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೇಮಕ್ಕೆ ಬಡತನವಿರಲಿಲ್ಲ. ಅನಾಥನಾದ ರಾಜೇಂದ್ರ ಪೊನ್ನಪ್ಪ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಬಡತನದ ಕಹಿ ಅನುಭವಿಸಿದವನು. ಆ ಬಡತನದ ಬಿಸಿ  ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತಾಗದಿರಲೆಂದೇ ಗಳಿಸಿದ ಹಣವನ್ನು ಮಿತವಾಗಿ ಖರ್ಚುಮಾಡುವ ಆತ ಮನೆಯವರಿಂದ ಜಿಪುಣ ಎನ್ನುವ ಗೌರವಕ್ಕೂ ಪಾತ್ರನಾಗಿರುವನು. ಇಂಥ ರಾಜೇಂದ್ರನಿಗೆ ವಿಪರಿತ ಸಿನಿಮಾ ಹುಚ್ಚು. ಕನ್ನಡ, ತೆಲುಗು, ತಮಿಳು, ಮಲೆಯಾಳಂ ಮತ್ತು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಭಾಷೆಯ ಸಿನಿಮಾಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಲೇ ತನ್ನ ಅನುಭವದ ಜಗತ್ತನ್ನು ಹಿಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡವನು. ಕೇವಲ ನಾಲ್ಕನೇ  ಕ್ಲಾಸು ಪಾಸಾಗಿದ್ದರೂ ಸಿನಿಮಾ ವೀಕ್ಷಣೆಯಿಂದ ದೊರೆತ ಅನುಭವದಿಂದಲೇ ಆತ ಊರಿನವರ ಅನೇಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸುವ ಜಾಣ. ಅದೇ ಊರಿನ ಪೋಲಿಸ್ ಸ್ಟೇಷನ್ ನಲ್ಲಿ ಪೋಲಿಸ್ ಕಾನಸ್ಟೆಬಲ್ ಆಗಿರುವ ಸೂರ್ಯ ಪ್ರಕಾಶನಿಗೆ ರಾಜೇಂದ್ರ ಪೊನ್ನಪ್ಪನನ್ನು ಕಂಡರಾಗದು. ಬೇರೆಯವರ ಹಣಕ್ಕೆ ಆಸೆಪಡುವ ಮತ್ತು ಸದಾಕಾಲ ಅವ್ಯವಹಾರದಲ್ಲೇ ಮುಳುಗಿರುವ ಸೂರ್ಯ ಪ್ರಕಾಶನದು ರಾಜೇಂದ್ರನಿಗೆ ತದ್ವಿರುದ್ಧವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ. ರಾಜೇಂದ್ರ ಸಹ ಅನೇಕ ಸಂದರ್ಭಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಸೂರ್ಯ ಪ್ರಕಾಶನನ್ನು ಸರಿದಾರಿಗೆ ತರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇಂಥ ಅನೇಕ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಹೋಟೆಲ್ ಯಜಮಾನ, ಹಿರಿಯ ಪೋಲಿಸ್ ಪೇದೆ, ಬಿಕ್ಷುಕ ರಾಜೇಂದ್ರನ ನೆರವಿಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಸೂರ್ಯ ಪ್ರಕಾಶ ಈ ಯಾವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಗೂ ಬದಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮಧ್ಯಂತರದವರೆಗೂ ಸಿನಿಮಾ ತನ್ನ ಲವಲವಿಕೆ ಮತ್ತು ಹಾಸ್ಯ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಿಂದ ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಬೋರಾಗದಂತೆ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಿಗೆ ಮನೋರಂಜನೆ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಕಥೆಯ ಕೇಳು ಮಗಳೇ ಹಾಡು ರಾಜೇಂದ್ರನ  ಸಂಸಾರದ ಒಟ್ಟು ಆಪ್ತತೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನೋಡುಗರಿಗೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆ. 'ಮನೆಯಲ್ಲಿ ದೇವರ ಕೋಣೆ ಇರುವಂತೆ ಟಾಯ್ಲೆಟ್ಟೂ ಇರುತ್ತೆ' ಎನ್ನುವಂಥ ಗಟ್ಟಿ  ಸಂಭಾಷಣೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕೇಳಿ ಬರುತ್ತದೆ.

                   ಸಿನಿಮಾದ ಕಥೆ   ಮತ್ತು ರಾಜೇಂದ್ರ ಪೊನ್ನಪ್ಪನ ಬದುಕಿಗೆ ಒಂದು ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ತಿರುವು ಸಿಗುವುದೇ ಮಧ್ಯಂತರದ ನಂತರ. ಚಿತ್ರದ ಮೊದಲರ್ಧ ನೋಡುಗರಿಗೆ ಮನೋರಂಜನೆಯ ರಸದೌತಣ   ನೀಡಿದರೆ ಚಿತ್ರದ ಉಳಿದರ್ಧ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಕುತೂಹಲವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಕಥೆಯ ಬಿಗಿಯಾದ ನಿರೂಪಣೆಯಿಂದ ಪ್ರೇಕ್ಷಕ ಮುಂದೆನಾಗುವುದು ಎನ್ನುವ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಸಿನಿಮಾದ ಕಥೆಯೊಳಗೆ ತಾನೊಂದು ಪಾತ್ರವಾಗುತ್ತಾನೆ. ಕಾನ್ವೆಂಟ್ ಶಾಲೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿರುವ ರಾಜೇಂದ್ರನ ಮೊದಲ  ಮಗಳು ಶ್ರೇಯಾ ಅಪ್ಪನನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿ ಎರಡು ದಿನಗಳ  ಕ್ಯಾಂಪ್ ನಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಾಳೆ. ಕ್ಯಾಂಪಿನಿಂದ ಮನೆಗೆ ಮರಳಿ ಬರುವ ಶ್ರೇಯಾಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಅವಳಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದಂತೆ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಸಮಸ್ಯೆಯೊಂದು ರಾಜೇಂದ್ರನ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಕಾಲಿಡುತ್ತದೆ. ಕ್ಯಾಂಪಿನಲ್ಲಿ ಇವಳನ್ನು ನೋಡಿದ ಐಜಿ ರೂಪಾ ಚಂದ್ರಶೇಖರ ಮಗ ತರುಣ ಚಂದ್ರ ಶ್ರೇಯಾಳ ನಗ್ನ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಮೊಬೈಲ್ ನಲ್ಲಿ ಸೆರೆ ಹಿಡಿಯುತ್ತಾನೆ. ಶ್ರೇಯಾಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಊರಿಗೆ ಬರುವ ತರುಣಚಂದ್ರ ನಗ್ನ ಫೋಟೋ ತೋರಿಸಿ ತನ್ನ ದೈಹಿಕ ಕಾಮನೆಯನ್ನು ತೀರಿಸುವಂತೆ ಪೀಡಿಸತೊಡಗುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಮಾತಿಗೆ ಒಪ್ಪದೇ ಹೋದರೆ ಅವಳ ಫೋಟೋವನ್ನು ಇಂಟರ್ ನೆಟ್ ನಲ್ಲಿ ಹಾಕುವುದಾಗಿ ಹೆದರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅದುವರೆಗೂ ತಂದೆ ತಾಯಿಯ ಮಮತೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯ ಲೋಕವನ್ನಷ್ಟೇ ನೋಡಿದ್ದವಳಿಗೆ ಬದುಕಿನ ಇನ್ನೊಂದು ಮುಖದ ದರ್ಶನವಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದೆಡೆ ಮಮತೆಯನ್ನೇ ಧಾರೆಯೇರೆಯುತ್ತಿರುವ ಪ್ರೀತಿಯ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ದೈಹಿಕ ಕಾಮನೆಯಿಂದ ಹಪಹಪಿಸುತ್ತಿರುವ ಮೃಗ. ಆ ಎಳೆಯ ಮನಸ್ಸು ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿ ಹೊಯ್ದಾಡುತ್ತದೆ. ಅಮ್ಮನ ಮನಸ್ಸು ತನ್ನ ಎಳೆಯ ಕಂದನ ಸಂಕಟವನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ತಾಯಿ ಮಗಳು ಮನೆಯ ಪಕ್ಕದ ತೋಟದಲ್ಲಿ ತರುಣಚಂದ್ರನನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿ ತೊಂದರೆ ಕೊಡದಂತೆ ಪರಿಪರಿಯಾಗಿ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಕಾಮದ ವಾಂಛೆ ಅವನನ್ನು ಉನ್ಮತ್ತನಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಅವನೊಳಗಿನ ಕಾಮದ ಉನ್ಮತ್ತತೆ ಮಗಳೊಂದಿಗೆ ತಾಯಿಯನ್ನೂ  ಬಯಸುತ್ತದೆ. ತಾಯಿಯನ್ನು ಕಾಮಾಂಧನಿಂದ ಕಾಪಾಡಲು ಶ್ರೇಯಾ ಕಬ್ಬಿಣದ ಸಲಾಕೆಯಿಂದ ತರುಣಚಂದ್ರನ ತಲೆಗೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾಳೆ. ನೆಲಕ್ಕುರಿಳಿದ ದೇಹದಿಂದ ಪ್ರಾಣಪಕ್ಷಿ ಹಾರಿಹೋಗುತ್ತದೆ. ತಾಯಿ ಮಗಳಿಬ್ಬರೂ ಆದ ಆಘಾತದಿಂದ ಹೊರಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲೊಂದು ಕೊಲೆ ನಡೆದು   ಹೋಗಿರುತ್ತದೆ. ಶವವನ್ನು ತೋಟದಲ್ಲಿ  ಮುಚ್ಚಿಡುವುದನ್ನು ರಾಜೇಂದ್ರನ ಸಣ್ಣ ಮಗಳು ಸಿಂಧು ನೋಡುತ್ತಾಳೆ.

                      ಬೆಳೆಗ್ಗೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದ ರಾಜೇಂದ್ರನಿಗೆ ವಿಷಯ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಕುಟುಂಬವೇ ತನ್ನ ಪ್ರೇಮಲೋಕವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದ ರಾಜೇಂದ್ರ ಈ ಕೊಲೆಯ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು  ರಹಸ್ಯವಾಗಿಟ್ಟು ತನ್ನ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮುಂದಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕೊಲೆಯಾದ ದಿನ ಮತ್ತು ಅದರ ಮಾರನೆ ದಿನ ತಾವು ಊರಿನಲ್ಲೇ ಇರಲಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಕಥೆ ಹೆಣೆದು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ನಂಬಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕೊಲೆಯಾದ ಮಾರನೆ ದಿನ ತರುಣ  ಚಂದ್ರನ ಕಾರನ್ನು ರಾಜೇಂದ್ರ ಬೇರೆಡೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಿಸುವಾಗ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಅವನನ್ನು ನೋಡುವ ಸೂರ್ಯ ಪ್ರಕಾಶನಿಗೆ ಅನುಮಾನ ಬರುತ್ತದೆ. ಇದೇ ಸಂದರ್ಭ ಐಜಿ ಗೀತಾ ತನ್ನ ಮಗ ಕಾಣೆಯಾಗಿರುವ ಕುರಿತು ತನಿಖೆಗೆ ಆದೇಶಿಸುತ್ತಾಳೆ. ತರುಣ ಚಂದ್ರ ಕಾಣೆಯಾದ ದಿನ ಅವನು ರಾಜೇಂದ್ರನ ಊರಿನಿಂದ ಕರೆಮಾಡಿದ್ದು ದೃಢಪಡುತ್ತದೆ. ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ತಾನು ರಾಜೇಂದ್ರನನ್ನು ನೋಡಿದ್ದಾಗಿ ಸೂರ್ಯ ಪ್ರಕಾಶ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಜೊತೆಗೆ ರಾಜೇಂದ್ರನ ಮಗಳು ಶ್ರೇಯಾ ತರುಣ ಚಂದ್ರ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದ ಕ್ಯಾಂಪಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಳು ಎನ್ನುವ ಸಂಗತಿ ಬಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಎಲ್ಲ ಸಂಗತಿಗಳು  ರಾಜೇಂದ್ರ ಪೊನ್ನಪ್ಪನೆ ತರುಣ ಚಂದ್ರ ಕಾಣೆಯಾಗಿರುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಎನ್ನುವ ಅನುಮಾನವನ್ನು ಹುಟ್ಟು ಹಾಕುತ್ತವೆ. ರಾಜೇಂದ್ರನ ಕುಟುಂಬದವರನ್ನು  ಕರೆದು ಎಲ್ಲರನ್ನು  ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರೂ  ಸತ್ಯ ಹೊರಬರುವುದಿಲ್ಲ. ರಾಜೇಂದ್ರ ತನ್ನ ಚಾಣಾಕ್ಷತೆಯಿಂದ ಪೋಲೀಸರ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ನಿರರ್ಥಕಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ತರುಣ ಚಂದ್ರ ಕಾಣೆಯಾದ ಹಾಗೂ ಆ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡ ದಿನ ರಾಜೇಂದ್ರ ಕುಟುಂಬ ಸಮೇತ ನಂಜನಗೂಡಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದ್ದನೆಂದು ಊರಿನವರು ಸಾಕ್ಷಿ ನುಡಿಯುತ್ತಾರೆ. ನಂಜನಗೂಡಿನ ಲಾಡ್ಜ್ ಮ್ಯಾನೇಜರ್, ಹೋಟೆಲ್ ಮಾಲೀಕ ಮತ್ತು ಸಿನಿಮಾ ಮಂದಿರದ ಪ್ರೋಜೆಕ್ಸನ್ ಟೆಕ್ನಿಷಿಯನ್ ಕೂಡ ಸಾಕ್ಷಿಗೆ ದನಿ ಗೂಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಐಜಿ ಗೀತಾಳಿಗೆ ತನಿಖೆ ದಾರಿತಪ್ಪುತ್ತಿರುವುದು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ. ಇಡೀ ಕುಟುಂಬವನ್ನೇ ಹಿಂಸಿಸಿದಾಗ ಹೆದರಿದ ರಾಜೇಂದ್ರನ ಕೊನೆಯ ಮಗಳು ಸತ್ಯವನ್ನು ಬಾಯಿಬಿಡುತ್ತಾಳೆ. ಪೋಲಿಸ್ ಇಲಾಖೆಗೆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಶೋಧಿಸಿದ ಸಂತಸವಾದರೆ ಸೂರ್ಯ ಪ್ರಕಾಶನದು  ರಾಜೇಂದ್ರನ ಮೇಲೆ ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಂಡ ಪ್ರತಿಕಾರದ ಭಾವ. ಇಡೀ ಊರಿಗೆ ಊರೇ ರಾಜೇಂದ್ರನ ಮನೆಯನ್ನು ಸುತ್ತುವರೆದು ನಿಂತಿದೆ. ಸುದ್ದಿ ವಾಹಿನಿಗಳು ಕೊಲೆಯ ತನಿಖಾ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಬಿತ್ತರಿಸಲು ಕಾತರಿಸುತ್ತಿವೆ.  ತರುಣ ಚಂದ್ರನ ತಂದೆ ತಾಯಿ ಮಗನ ಶವವನ್ನು ಕಾಣಲು ಮೈಯೆಲ್ಲ ಕಣ್ಣಾಗಿ ಕಾದು ಕುಳಿತಿರುವರು. ಸಿನಿಮಾವನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿರುವ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರದೂ ಅತ್ಯಂತ ಕುತೂಹಲದ ಭಾವ. ಇನ್ನೇನು ಸತ್ಯ ಹೊರಬರಲಿದೆ ಎನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಗುಂಡಿಯಿಂದ ಹೊರತೆಗೆದ ಶವ ಮನುಷ್ಯನದಾಗಿರದೆ ಅದೊಂದು ದನದ ದೇಹವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಸುತ್ತುವರಿದ ಸುದ್ದಿವಾಹಿನಿಗಳ ಕಡೆ ಮಗಳೊಂದಿಗೆ ತೆರಳುವ ರಾಜೇಂದ್ರ ಪೋಲೀಸರ ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ತಾಳದೆ ಮಗಳು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿರುವುದಾಗಿ ಅವರನ್ನೆಲ ನಂಬಿಸುತ್ತಾನೆ. ಐಜಿ ಗೀತಾ ರಾಜಿನಾಮೆ ನೀಡುತ್ತಾಳೆ. ಪೋಲಿಸ್ ಕಾನಸ್ಟೆಬಲ್ ಸೂರ್ಯ ಪ್ರಕಾಶನನ್ನು ನೌಕರಿಯಿಂದ ವಜಾ ಗೊಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ರಾಜೇಂದ್ರನ ಕುಟುಂಬ ಕಾನೂನಿನ ಕೈಗಳಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾದರೆ ರಾಜೇಂದ್ರ ಆ ಶವವನ್ನು ಏನು ಮಾಡಿದ? ಇದು ಚಿತ್ರದ ಕ್ಲೈಮಾಕ್ಸ್.

                     ರವಿಚಂದ್ರನ್, ನವ್ಯ ನಾಯರ್, ಅಚ್ಯುತ್ ಕುಮಾರ, ಶಿವರಾಂ, ಜೈಜಗದೀಶ್, ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಮೂರ್ತಿ, ಸುಚೇಂದ್ರ ಪ್ರಸಾದ, ಸಾಧು ಕೋಕಿಲರಂಥ ಪ್ರತಿಭಾನ್ವಿತರ ದಂಡೇ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿದೆ. ದುಷ್ಟ ಪೋಲಿಸ್ ಪೇದೆ  ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ನಟ ಅಚ್ಯುತ್ ಕುಮಾರ  ತಮ್ಮ ಅಭಿನಯದ  ಛಾಪು ಮೂಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಪೋಲಿಸ್ ಅಧಿಕಾರಿ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಸುಚೇಂದ್ರ ಪ್ರಸಾದ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ನ್ಯಾಯ ಒದಗಿಸಿರುವರು. ತಮಿಳಿನ ಶಿವಾಜಿ ಪ್ರಭು ತರುಣ ಚಂದ್ರನ ತಂದೆ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಅವರ ಅಭಿನಯಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ. ಐಜಿ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ನಟಿಸಿರುವ ಆಶಾ ಶರತ್ ಅವರ ನಟನೆ ಬಹುಕಾಲ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇಡೀ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಆವರಿಸಿರುವುದು  ರವಿಚಂದ್ರನ್ ಅವರ ಅಭಿನಯ. ರವಿಚಂದ್ರನ್ ಅವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಸಿನಿಮಾ ಬದುಕಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಮತ್ತು ಬದಲಾವಣೆಗೆ   ಈ ಸಿನಿಮಾ ಅಗತ್ಯವಾದಷ್ಟೇ ಆ ಪಾತ್ರಕ್ಕೂ ರವಿಚಂದ್ರನ್ ಅಗತ್ಯವಿತ್ತು.

                  ಪಿ. ವಾಸು ನಿರ್ದೇಶನದಲ್ಲಿ ಬೆಳ್ಳಿತೆರೆಯ ಮೇಲೆ   'ದೃಶ್ಯ' ಸುಂದರವಾಗಿ ಮೂಡಿ ಬಂದಿದೆ. ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವಂತೆ  ಪಿ. ವಾಸು ಅನ್ಯ ಭಾಷಾ ನಿರ್ದೆಶಕರಾದರೂ ಅವರು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ   'ಆಪ್ತಮಿತ್ರ'ದಂಥ ಉತ್ತಮ ಸಿನಿಮಾಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿರುವರು. ಮಧು ನೀಲಕಂಠನ್ ಅವರ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಮಲೆನಾಡನ್ನು ಸುಂದರವಾಗಿ ಸೆರೆ ಹಿಡಿದಿದೆ. ಇಳಿಯರಾಜಾರ  ಸಂಗೀತ ಸಿನಿಮಾದ ಹೈಲೆಟ್ ಎನಿಸಿದರೂ ಹಾಡುಗಳಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ. ಸಿನಿಮಾದ ಓಟಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಹಾಡುಗಳ  ಅಗತ್ಯವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಎಸ್. ರಮೇಶರ ಸಂಭಾಷಣೆ ಆಗಾಗ ಮೆಲುಕು ಹಾಕುವಂತಿದೆ. ನಾಗೇಂದ್ರ ಪ್ರಸಾದರ ಗೀತ ರಚನೆಯಲ್ಲಿ ಮೂಡಿ ಬಂದಿರುವ ಎರಡು ಹಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಥೆಯ ಕೇಳು ಮಗಳೇ ಹಾಡು ಗುನುಗುವಂತಿದೆ.

              'ದೃಶ್ಯ' ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಿದ  ನಂತರ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಡಿದ ಸಂಗತಿ ಎಂದರೆ ನೆರೆಯ ಮಲೆಯಾಳಂ ನಂಥ ಸಣ್ಣ ಸಿನಿಮಾ ಉದ್ಯಮದಲ್ಲಿ  ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಯೋಗಶೀಲತೆ ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲೇಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನೀಲಿ ಸಿನಿಮಾಗಳ ನಿರ್ಮಾಣದಿಂದ ನಲುಗಿ ಹೋಗಿದ್ದ ಮಲೆಯಾಳಂ ಚಿತ್ರರಂಗ ಇಂದು ಹೊಸ ಹೊಸ ಪ್ರಯೋಗಗಳಿಗೆ ವೇದಿಕೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅನೇಕ ಪ್ರಯೋಗಶೀಲ ನಿರ್ದೇಶಕರು ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವರು. ಕಲಾತ್ಮಕತೆಯನ್ನೂ ಕಮರ್ಷಿಯಲ್ ಆಗಿ ತೋರಿಸುವ ಜಾಣ್ಮೆ ಈ ಮಲೆಯಾಳಿ ನಿರ್ದೇಶಕರು  ಮತ್ತು ಕಲಾವಿದರಿಗೆ ಸಿದ್ಧಿಸಿದೆ. ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಇತಿಹಾಸವಿರುವ ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ನಿರ್ದೇಶಕರು ಮತ್ತು ಕಲಾವಿದರು ಕೂಡಿ ರೂಪಿಸಿದ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ ಇವತ್ತು ಪ್ರಯೋಗಶೀಲತೆ ಎನ್ನುವುದು ಮರೀಚಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ತಮಿಳು ತೆಲುಗು ಸಿನಿಮಾಗಳಿಂದ ಕಥೆಯನ್ನು ಕದ್ದು  ತಂದು ಸಿನಿಮಾಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಿರುವ ಪರಂಪರೆ ಇಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ. ಜನಪ್ರಿಯ ಕಲಾವಿದರು ಇನ್ನೂ ಮರಸುತ್ತುವ ಪಾತ್ರಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ನಟನೆಯನ್ನು ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಿಕೊಂಡಿರುವರು. ಈ ಪರಂಪರೆ ಹೀಗೆ ಮುಂದುವರೆದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗ ಮುಂದೊಂದು ದಿನ  ಹಳೆ ಬಾಟ್ಲಿ, ತುಂಬಾ ನೋಡ್ಬೇಡಿ, ಜಿಂಗಡಾ ಬಂಗಡಾದಂಥ ಸಾಹಿತ್ಯದ ನಡುವೆ ಕಳೆದು ಹೋಗಬಹುದು.

-ರಾಜಕುಮಾರ. ವ್ಹಿ. ಕುಲಕರ್ಣಿ (ಕುಮಸಿ), ಬಾಗಲಕೋಟೆ 

ವೈದ್ಯಕೀಯ ಶಿಕ್ಷಣದಿಂದ ವಂಚಿತರಾಗುತ್ತಿರುವ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು

           







         







         




               ಈ ವರ್ಷ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕೋರ್ಸಿಗೆ ಪ್ರವೇಶ ಪಡೆಯಲು ಬಯಸುತ್ತಿರುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮನಸ್ಸು ಗೊಂದಲದ ಗೂಡಾಗಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣಗಳಿಲ್ಲದಿಲ್ಲ. ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣಗಳಲ್ಲೊಂದೆಂದರೆ ಅದು ಈ ವರ್ಷ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಬೇಕಿದ್ದ ಆರು ಸರ್ಕಾರಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜುಗಳಿಗೆ ಭಾರತೀಯ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಮಂಡಳಿಯಿಂದ ಅನುಮತಿ ದೊರೆಯದಿರುವುದು. ಒಂದು ವೇಳೆ ಅನುಮತಿ ಪಡೆಯುವಲ್ಲಿ ಕಾಲೇಜುಗಳು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದರೆ ಆಗ ೫೧೦ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸೀಟುಗಳು ಹೆಚ್ಚಳವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಆರು ಹೊಸ ಸರ್ಕಾರಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜುಗಳು ಈ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವರ್ಷದಿಂದಲೇ ಆರಂಭಗೊಳ್ಳಬಹುದೆನ್ನುವ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಯಿಂದ ಪ್ರವೇಶ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಬರೆದು ತೇರ್ಗಡೆ ಹೊಂದಿದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಈಗ ಭ್ರಮನಿರಸನವಾಗಿದೆ. ಭಾರತೀಯ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಮಂಡಳಿ ಅನುಮತಿ ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದರ ಪರಿಣಾಮ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ೬೦೦೦ rank ಗಳಿಸಿದ್ದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯೋರ್ವಳು ತನಗೆ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸೀಟು ದೊರೆಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಗೊತ್ತಾಗಿ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ ಶರಣಾಗಿರುವಳು. ನಿಜಕ್ಕೂ ಇದು ಆತಂಕದ  ಮತ್ತು ಪಾಲಕರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯದ ಕುರಿತು ಯೋಚಿಸಬೇಕಾದ ಸಂಗತಿ. ಇಂಥದ್ದೊಂದು ಘಟನೆ ನಡೆದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯದ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಚಿವರು ಆರು ಸರ್ಕಾರಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜುಗಳಿಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡುವಂತೆ ಭಾರತೀಯ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಮಂಡಳಿಯನ್ನು ಸರ್ಕಾರದ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಒತ್ತಾಯಿಸುವುದಾಗಿ ಭರವಸೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿರುವರು. 

              ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲೇ ಬೇಕಾದ ಇನ್ನೊಂದು ವಿಷಯವೆಂದರೆ ಭಾರತೀಯ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಮಂಡಳಿಯೇ ಹೇಳಿಕೊಂಡಂತೆ ಈ ವರ್ಷ ಪ್ರತಿಶತ ೩೨ ರಷ್ಟು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸೀಟುಗಳನ್ನು ಕಡಿತಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಮಂಡಳಿಯು ನೀಡುವ ಕಾರಣ ರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಶಿಕ್ಷಣದ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದಾಗಿದೆ. ಹೀಗೆ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಶಿಕ್ಷಣದ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಮುಂದಾದ ಭಾರತೀಯ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಮಂಡಳಿ ಈ ವರ್ಷ ತಾನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದ ಬಹುತೇಕ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿನ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸೀಟುಗಳನ್ನು ಕಡಿತಗೊಳಿಸಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ೨೦೦ ಸೀಟುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶ ಮಿತಿಯನ್ನು ೧೫೦ ಕ್ಕೂ, ೧೫೦ ಸೀಟುಗಳಿದ್ದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶ ಮಿತಿಯನ್ನು ೧೦೦ ಕ್ಕೂ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಈ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವರ್ಷ ಬಹಳಷ್ಟು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿನ ಸೀಟುಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆಗೊಳಿಸಿ ಆದೇಶ ಹೊರಡಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪತ್ರಿಕೆಯೊಂದರ ಸಮೀಕ್ಷೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಒಟ್ಟು  ೧೬೦೦೦ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸೀಟುಗಳನ್ನು ಈ ವರ್ಷ ಕಡಿತಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಒಂದರಲ್ಲೇ ಈ ಸಂಖ್ಯೆ ೧೪೫೦ ನ್ನು ದಾಟಲಿದೆ. ಈಗಾಗಲೇ ರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯ ಮತ್ತು ರೋಗಿಗಳ ನಡುವಣ ಅನುಪಾತದ ಸರಾಸರಿ ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ಇರುವುದರಿಂದ ಭಾರತೀಯ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಮಂಡಳಿಯ ಈ ಕಠಿಣ ನಿರ್ಧಾರ ಆ ಅಂತರವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸಲಿದೆ. ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯರ ನೇಮಕಾತಿ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ಸವಾಲಿನ ವಿಷಯವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸೀಟುಗಳ ಕಡಿತ ಈ ಒಂದು ಸವಾಲನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಠಿಣಗೊಳಿಸಲಿದೆ. 

                 ಹೀಗೆ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಶಿಕ್ಷಣದ ಗುಣಮಟ್ಟದ ನೆಪವೊಡ್ಡಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸೀಟುಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಅದು ನೇರವಾಗಿ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತಿದೆ. ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಈಗಿರುವ ಸರ್ಕಾರಿ ಸೀಟುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ೧೮೦೩ ಮಾತ್ರ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ವರ್ಗದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ದೊರೆಯುವ ಸೀಟುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ೫೪೨. ಉಳಿದ ಸೀಟುಗಳನ್ನು ಹಿಂದುಳಿದ ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಪಂಗಡದ, ವಿಶೇಷ ಕೋಟಾದಡಿ ಬರುವ ಹಾಗೂ ಹೈದರಾಬಾದ ಕರ್ನಾಟಕ ಭಾಗದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗಾಗಿ ಮೀಸಲಾಗಿಡಲಾಗಿದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯ ವರ್ಗದ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಕೇವಲ ೫೪೨ ಸೀಟುಗಳ ಪರಿಮಿತಿಯಲ್ಲೇ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕೋರ್ಸಿನ ಪ್ರವೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು. ಸಾಮಾನ್ಯ ವರ್ಗದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೆಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಅವರು ಜಾತಿಯೊಂದಿಗೆ ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿಯೂ ಪ್ರಬಲರು ಎನ್ನುವ ನಿರ್ಣಯಕ್ಕೆ ಬರುವುದು ಆತುರದ ನಿರ್ಧಾರವಾಗುತ್ತದೆ. ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಖಾಸಗಿ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರಿ ಸೀಟನ್ನು ಪಡೆದ ಅದೆಷ್ಟೋ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ೪೫,೦೦೦ ರೂಪಾಯಿಗಳ ಶುಲ್ಕವನ್ನು ಭರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ನನ್ನ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಂದಿರುವ ಸಂಗತಿ. ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹೀಗಿರುವಾಗ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ದುರ್ಬಲರಾದ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಕಾಮೆಡ್-ಕೆ ಮೂಲಕವಾಗಲಿ ಇಲ್ಲವೇ ಮ್ಯಾನೆಜಮೆಂಟ್ ಮೂಲಕವಾಗಲಿ  ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ ದುಬಾರಿ ಶುಲ್ಕವನ್ನು ಭರಿಸಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕೋರ್ಸಿಗೆ ಪ್ರವೇಶ ಪಡೆಯುವುದು ದೂರದ ಮಾತು.  ಒಂದೆಡೆ ಸರ್ಕಾರಿ ಸೀಟುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ದುಬಾರಿ ಶುಲ್ಕ ವಸೂಲಿ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಖಾಸಗಿ ಕಾಲೇಜುಗಳು ನಡುವೆ ಹಟಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿರುವ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಮಂಡಳಿ ಈ ಎಲ್ಲ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ನಡುವೆ ಸಿಲುಕಿ ನರಳುತ್ತಿರುವ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವರು. ನಮ್ಮನ್ನಾಳುವ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಿಗಾಗಲಿ ಮತ್ತು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಮಂಡಳಿಯಲ್ಲಿನ ಕಾನೂನು ನಿರ್ಮಾತೃರಿಗಾಗಲಿ ಈ ಬಿಸಿ ತಟ್ಟದೆ ಇರಬಹುದು ಆದರೆ ಪಾಲಕರಿಗಂತೂ ಇದೊಂದು ಬಹುಮುಖ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿದೆ.

             ಇಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಮಂಡಳಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜುಗಳಿಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡಲೇ ಬೇಕೆನ್ನುವುದು  ನನ್ನ ವಾದವಲ್ಲ. ಆದರೆ ಹೀಗೆ ಅನುಮತಿಗೆ ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಿರುವ ಮಂಡಳಿ ಅದಕ್ಕೆ ಕೊಡುತ್ತಿರುವ ಕಾರಣಗಳು ತೀರ ಸಣ್ಣ ಸಂಗತಿಗಳಾಗಿರುವುದು ನಾವು ಯೋಚಿಸಬೇಕಾದ ವಿಷಯ. ಪರಿಶೀಲನೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟ ಎಲ್ಲ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜುಗಳನ್ನು ಭಾರತೀಯ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಮಂಡಳಿ ಒಂದೇ ಸಮನಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದೆ. ಕೇವಲ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಪ್ರವೇಶವನ್ನೇ ತನ್ನ ಆದಾಯದ ಮೂಲವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಗಣನೀಯವಾಗಿರಬಹುದು. ಅಂಥ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜುಗಳು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಮಂಡಳಿಯ ನೀತಿ ನಿಯಮಗಳಿಗನ್ವಯವಾಗುವಂತೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸದೇ ಇರಬಹುದು. ಆಗ ಮಂಡಳಿಯು ಅನುಮತಿ ನಿರಾಕರಿಸುವುದು ಎಲ್ಲರೂ ಒಪ್ಪತಕ್ಕ ಮಾತು.  ಹಾಗೆಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜುಗಳು ಅನುಮತಿ ನಿರಾಕರಣೆಗೆ ಅರ್ಹವಾದವುಗಳೆಂಬ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ  ಬಂದು ನಿಲ್ಲುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ. ಜೊತೆಗೆ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಮಂಡಳಿ ಪುನರ್ ಪರಿಶೀಲನೆಗೆ ಅವಕಾಶವೇ ಕೊಡದಂತೆ ಕೊನೆಯ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ನಿರ್ಧಾರ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇರಲಿ ಖಾಸಗಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಅನುಮತಿ ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಿರುವುದರ ಹಿಂದೆ ಮಂಡಳಿಯ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಕಾಳಜಿ ಇದೆ ಎಂದು ಅಂದುಕೊಳ್ಳೋಣ. ಏಕೆಂದರೆ ಖಾಸಗಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿನ ಸೀಟುಗಳನ್ನು ಕಡಿತಗೊಳಿಸುವುದರ ಹಿಂದೆ ಆರ್ಥಿಕ ಲಾಭವೆಂಬ ಒಂದು ಪ್ರಬಲ ಕಾರಣವಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಅದೇ ಮಾನದಂಡವನ್ನು ಸರ್ಕಾರಿ ಕಾಲೇಜುಗಳಿಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಅದು ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ದೃಷ್ಥಿಯಿಂದ ನ್ಯಾಯೋಚಿತವಾದ ನಿರ್ಧಾರವಲ್ಲ.

         ಈ ಸಂದರ್ಭ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಇನ್ನೊಂದು ಮಹತ್ವದ  ಸಂಗತಿ ಎಂದರೆ ಸರ್ಕಾರಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲದೆ ಖಾಸಗಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿಶತ ೪೦ ರಷ್ಟು ಸೀಟುಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗಾಗಿ ಕಾಯ್ದಿರಿಸಿದ್ದು ಸ್ವಾಗತಾರ್ಹ ಕ್ರಮ. ಆದರೆ ಇದೇ ಸಂದರ್ಭ ಅನೇಕ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜುಗಳು ಡೀಮ್ಡ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಮಾನ್ಯತೆ ಪಡೆದು ಸರ್ಕಾರದ ಈ ಒಂದು ಸೀಟು ಹಂಚುವಿಕೆಯ ನಿಯಮದಿಂದ ನುಣುಚಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿರುವುದು ಅತ್ಯಂತ ದುರಾದೃಷ್ಟಕರ ಸಂಗತಿಗಳಲ್ಲೊಂದು. ಹೀಗೆ ಖಾಸಗಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜುಗಳು ಡೀಮ್ಡ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಮಾನ್ಯತೆ ಪಡೆಯುವುದರೊಂದಿಗೆ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಸರ್ಕಾರಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸೀಟುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತದೆ. ಇತ್ತ ಭಾರತೀಯ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಮಂಡಳಿ ಸರ್ಕಾರಿ ಕಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಖಾಸಗಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿನ ಮತ್ತು ನೇರವಾಗಿ ಸರ್ಕಾರದ ಅಧಿನಕ್ಕೊಳಪಟ್ಟ ಸರ್ಕಾರಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿನ ಸೀಟುಗಳನ್ನು ಕಡಿತಗೊಳಿಸುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಅನ್ಯಾಯವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರ ಹೊಸದಾಗಿ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಲು ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸಿದ್ದ ಆರು ಕಾಲೇಜುಗಳಿಗೆ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಸಾರಾಸಗಟಾಗಿ ನಿರಾಕರಿಸಿರುವುದರಿಂದ ಆ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಸೀಟುಗಳ ಮೂಲಕವೂ ಪ್ರವೇಶ ಪಡೆಯುವ ಭಾಗ್ಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಇಲ್ಲವಾಗಿದೆ. ಸರ್ಕಾರಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜುಗಳ ವಿಷಯವಾಗಿ ಭಾರತೀಯ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಮಂಡಳಿಗೆ ಮೃದು ಧೋರಣೆ ಇದೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಈಗ ಸುಳ್ಳು ಎಂದೆನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸರ್ಕಾರಿ ಕಾಲೇಜುಗಳಿಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡಿ ಆ  ಮೂಲಕ ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಜಾತಿ ಆಧಾರಿತವಾಗಿ ಹಿಂದುಳಿದ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕಡಿಮೆ ಹಣದಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಒದಗಿಸಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿಯ ಬೇಕಿದ್ದ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಮಂಡಳಿ ನೇರವಾಗಿ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಶಿಕ್ಷಣದಿಂದ ವಂಚಿತರನ್ನಾಗಿಸುತ್ತಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ ವೈದ್ಯ ಮತ್ತು ರೋಗಿಗಳ ನಡುವಣ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಅಂತರವನ್ನು  ಸಹ ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಿದೆ.

        ಇದೇ ಸಂದರ್ಭ ರಾಜ್ಯದ ಸರ್ಕಾರಿ ಕಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಒಟ್ಟು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸೀಟುಗಳಲ್ಲಿ ೪೮೯ ಸೀಟುಗಳನ್ನು ಹೈದರಾಬಾದ ಕರ್ನಾಟಕ ಭಾಗದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗಾಗಿ ಮೀಸಲಾಗಿಡಲಾಗಿದೆ. ಇದು ಇತರ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಆಕ್ರೋಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸೀಟುಗಳು ಗಮನಾರ್ಹ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಕಡಿತಗೊಂಡಿರುವ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಇಂಥದ್ದೊಂದು ಮೀಸಲಾತಿ ಇತರ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ರೋಷಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುವುದು ಸಹಜವಾದ ಸಂಗತಿ. ಹೀಗೆ ಒಂದು ಭೌಗೋಳಿಕ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಸೌಲಭ್ಯ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಡುತ್ತಿರುವ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಅದು ಇನ್ನಿತರ ಭೌಗೋಳಿಕ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡಂತೆ ಎನ್ನುವ ಸಂಗತಿ ನಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರುಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಮಂಡಳಿಯಲ್ಲಿನ ಕಾನೂನು ಪಂಡಿತರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಬೇಕಿತ್ತು.  ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸೀಟುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿ ಹೈದರಾಬಾದ ಕರ್ನಾಟಕ ಭಾಗದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಸೌಲಭ್ಯ ಒದಗಿಸಿದಲ್ಲಿ ಉಳಿದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಅಸಮಾಧಾನವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಮಂಡಳಿ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಕರೆಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸದಷ್ಟು ಕಿವುಡಾಗಿವೆ.

          ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಈ ಲೇಖನವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವುದು ಹೆಚ್ಚು ಸಮಂಜಸವೆನಿಸುತ್ತದೆ. ನನ್ನ ಪರಿಚಿತರ ಮಗ  ರಾಮ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ. ಸಾಮಾನ್ಯ ವರ್ಗಕ್ಕೆ  ಸೇರಿದ ಆತ ಈ ವರ್ಷದ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕೋರ್ಸಿನ ಪ್ರವೇಶ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ೫೫೦ rank ಪಡೆದು ತೇರ್ಗಡೆಯಾದ. ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ತನಗೆ ಸರ್ಕಾರಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲವಾದರೂ ಖಾಸಗಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕೋರ್ಸಿಗೆ ಪ್ರವೇಶ ದೊರೆಯಬಹುದೆಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದ. ಆದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ೫೪೨ ಸೀಟುಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಮೀಸಲಾಗಿರಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕೋರ್ಸಿಗೆ ಪ್ರವೇಶ ದೊರೆಯಲಿಲ್ಲ. ಕಾಮೆಡ್-ಕೆ ಪ್ರವೇಶ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತೀರ್ಣನಾಗಿ ಖಾಸಗಿ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸೀಟು  ಪಡೆಯಲು ಅರ್ಹನಾಗಿದ್ದರೂ ಆ ದುಬಾರಿ ಶುಲ್ಕವನ್ನು ಭರಿಸುವುದು ಆತನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಮೀರಿದ ಸಂಗತಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅವನ ವರ್ಗದಲ್ಲೇ ಓದುತ್ತಿದ್ದ ಮೋಹನ ಪ್ರವೇಶ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಗಳಿಸಿದ ೩೫೦೦ rank ನೊಂದಿಗೆ  ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗದ ಕೋಟಾದಡಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಸುಲಭವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶ ಪಡೆದ.  ೧೮೦೦ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸೀಟುಗಳಿದ್ದಾಗೂ ತನ್ನ ೫೫೦ ನೇ rank ಗೆ ಅದೇಕೆ ತನಗೆ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶ ದೊರೆಯಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ರಾಮ  ಅಮಾಯಕನಂತೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವಾಗಲೆಲ್ಲ ಮನಸ್ಸು ನೋವಿನಿಂದ ನರಳುತ್ತದೆ. ಈ ನೋವು ನಮ್ಮ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಿಗೆ, ಕಾನೂನು ರೂಪಿಸುವ ಪಂಡಿತರಿಗೆ ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಮಂಡಳಿಯ ತಜ್ಞರಿಗೆ  ಅರ್ಥವಾದರೆ ಒಳಿತು.

-ರಾಜಕುಮಾರ.ವ್ಹಿ. ಕುಲಕರ್ಣಿ (ಕುಮಸಿ), ಬಾಗಲಕೋಟೆ     

        

'ಮನದ ಮಾತು' ಪುಸ್ತಕ ಬಿಡುಗಡೆ

       

(ನನ್ನ ಪರವಾಗಿ ಸನ್ಮಾನ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಿರುವ ನನ್ನ ಪತ್ನಿ ಮಂಜುಳಾ ಕುಲಕರ್ಣಿ)

      ಇದೇ ಮೇ  ೧೯ ರ ಸೋಮವಾರದಂದು  ಗುಲಬರ್ಗಾದ ಚೇಂಬರ ಆಫ್ ಕಾಮರ್ಸ್ ನ  ಸಭಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ನನ್ನ 'ಮನದ ಮಾತು' ಕೃತಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಯಿತು. 'ಮನದ ಮಾತು' ಇದು ಅಕ್ಷರಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಾನಿಡುತ್ತಿರುವ ಮೂರನೇ ಹೆಜ್ಜೆ. ಪ್ರಥಮ ಕೃತಿ 'ಸಾಧನೆ' ಬರೆದದ್ದು ಬರೆಯಲೇ ಬೇಕೆನ್ನುವ ಪ್ರೀತಿಯ ಒತ್ತಡದಲ್ಲಿ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ  ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಸಮಯ ಕೇವಲ ಮೂರು ತಿಂಗಳು. ಇನ್ನು ಎರಡನೇ ಪುಸ್ತಕ 'ಪೂರ್ಣ ಸತ್ಯ' ದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಸುಮಾರು ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಪರಿಶ್ರಮವಿತ್ತು. ಅದಾಗಲೇ ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ ನೂರು ಲೇಖನಗಳನ್ನು 'ಸಮಾಚಾರ' ಎನ್ನುವ ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ಬರೆದಿದ್ದರೂ ಪುಸ್ತಕ ಪ್ರಕಟಿಸುವ ಸಾಹಸ  ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಗೆ ಲೇಖಕ ಪ್ರಕಾಶಕನಾಗಬಾರದು ಎನ್ನುವ ಹಠ ನನ್ನದು. ಇದನ್ನು ಕೆಲವರು ಒಪ್ಪದೇ ಇರಬಹುದು. ಇರಲಿ. ಗುಲಬರ್ಗಾದ  ಶ್ರೀ ಸಿದ್ಧಲಿಂಗೇಶ್ವರ ಪ್ರಕಾಶನ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಶ್ರೀ ಬಸವರಾಜ ಕೊನೇಕ ಅವರು ಪುಸ್ತಕ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತೇನೆ ಲೇಖನಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬನ್ನಿ  ಎಂದು ಬೆನ್ನು ತಟ್ಟಿದ ಆ ಘಳಿಗೆ ನೂರರಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಒಪ್ಪಿದ ಹದಿನೈದು ಲೇಖನಗಳನ್ನು ಅವರ ಮುಂದಿಟ್ಟಾಗ ಆಗ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದ್ದೇ ನನ್ನ 'ಪೂರ್ಣ ಸತ್ಯ' ಪುಸ್ತಕ. ಅಕ್ಷರ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೊಸಬನಾದ ನನ್ನನ್ನು ಪುಸ್ತಕ ಪ್ರಕಟಣೆಯ ಮೂಲಕ  ಪರಿಚಯಿಸಲು ಮುಂದಾಗಿದ್ದು ಅದು ಶ್ರೀ ಬಸವರಾಜ ಕೊನೇಕ ಅವರ ಔದಾರ್ಯ ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಗುಣ.

      ಇನ್ನು ಬರವಣಿಗೆ ಅದು ಹೇಗೆ ನನ್ನ ಕೈಹಿಡಿಯಿತು ಎನ್ನುವ ಅಚ್ಚರಿಯೊಂದು ನನ್ನನ್ನು ಕಾಡಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ನನಗೆ ನೆನಪಾಗುವುದು ಬಾಗಲಕೋಟೆಯ ಬಸವೇಶ್ವರ  ವೀರಶೈವ ವಿದ್ಯಾವರ್ಧಕ ಸಂಘದವರು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿರುವ 'ಸಮಾಚಾರ' ಎನ್ನುವ ಮಾಸ ಪತ್ರಿಕೆ. ಕಳೆದ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಪತ್ರಿಕೆ ನನ್ನ ಬರವಣಿಗೆಗೆ ವೇದಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ಪತ್ರಿಕೆಯೊಂದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವ ಮೂಲಕ ಬರಹಗಾರರಿಗೆ ಒಂದು ವೇದಿಕೆ ಒದಗಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಅವರ ನೈತಿಕ ಸ್ಥೈರ್ಯವನ್ನು ಇಮ್ಮಡಿಗೊಳಿಸುತ್ತಿರುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವವರು ಬ.ವಿ.ವಿ . ಸಂಘದ ಕಾರ್ಯಾಧ್ಯಕ್ಷರಾದ ಶ್ರೀ  ವೀರಣ್ಣ ಚರಂತಿಮಠ ಅವರು. ಅವರ  ಈ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೆಗಲುಕೊಟ್ಟು ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ಅಂದವಾಗಿ ಮತ್ತು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಹೊರತರುತ್ತಿರುವವರು ಪ್ರಧಾನ ಸಂಪಾದಕರಾದ ಶ್ರೀ ಏನ್. ಜಿ. ಕರೂರ ಹಾಗೂ ಸಂಪಾದಕರಾದ ಶ್ರೀ ಪಿ. ಏನ್. ಸಿಂಪಿ ಅವರು.

      ಇನ್ನು 'ಮನದ ಮಾತು' ಕೃತಿಯ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ ಇಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲ ಲೇಖನಗಳು ನಾನು ಬ್ಲಾಗಿಗೆ ಬರೆದವುಗಳು. ನಾನು ಬ್ಲಾಗ್  ಬರವಣಿಗೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ್ದು ಕಳೆದ ಒಂದುವರ್ಷದಿಂದಿಚೆಗೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಸಹೋದರ ಅಮಿತ್ ಕುಲಕರ್ಣಿ ನನ್ನ ಬರೆಯುವ ಹವ್ಯಾಸ ಕಂಡು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಬ್ಲಾಗಿಗೆ ಬರೆಯಿರಿ ಎಂದು ಬ್ಲಾಗ್ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟ (http://manadamatu-rvk.blogspot.in ) ದಿನದಿಂದ ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಸರಿ ಸುಮಾರು ಒಂದು ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಲೇಖನಗಳಿಂದ ಒಂದಿಷ್ಟು ಎದೆಯ ಕದ ತಟ್ಟಿ ಮನದೊಳಗೆ ಬಂದು ಕುಳಿತ ಲೇಖನಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ಕೊಂಡಾಗ ಅವುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಇಪ್ಪತ್ತೈದಾಯಿತು.  ಆ ಎಲ್ಲ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಲೇಖನಗಳನ್ನು ಒಯ್ದು ಶ್ರೀ ಸಿದ್ಧಲಿಂಗೇಶ್ವರ ಪ್ರಕಾಶನ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಮಾಲೀಕರಾದ ಶ್ರೀ ಬಸವರಾಜ ಕೊನೇಕ ಅವರ ಮಡಿಲಿಗೆ ಹಾಕಿದಾಗ ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು  ಚೆಂದದ ಬಟ್ಟೆ ತೊಡಿಸಿ 'ಮನದ ಮಾತು' ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟು ಕೈಹಿಡಿದು ಅಕ್ಷರ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆತಂದಿರುವರು.

       ನನ್ನ ಮನದ ಮಾತು ಕೃತಿ ಅಕ್ಷರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅಡಿಯಿಡುವ ವೇಳೆ ನೆರವಿಗೆ ಬಂದವರು ಡಾ. ಸ್ವಾಮಿರಾವ ಕುಲಕರ್ಣಿ, ಡಾ. ಗವಿಸಿದ್ದಪ್ಪ  ಪಾಟೀಲ, ಅಕ್ಷರ ಜೋಡಣೆಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿ ಪುಟದ ಮೆರಗನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದವರು ವಿ. ರಾಜ್  ಅಂದವಾದ ಮುಖಪುಟ ಬರೆದು ಕೊಟ್ಟವರು ಶ್ರೀ ವಿ. ರಾಜ್ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಶೃದ್ಧೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಟಣೆಯ ಕೆಲಸವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದವರು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ವಿಶ್ವಾಸ ಪ್ರಿಂಟರ್ಸ್ ನವರು.

      ಈ  ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ನಾನು ಈ ಸಂದರ್ಭ ಅತ್ಯಂತ ವಿನಮೃನಾಗಿ ಸ್ಮರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ನನ್ನ ಕೃತಜ್ಞತೆಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಕ್ಷಮಿಸಿ ನಾನು ಯಾರೂಂತ ಹೇಳ್ಲೇ ಇಲ್ಲ 

     'ಸಾಹಿತ್ಯ ಜನರ ಬದುಕಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾಗಿದ್ದರೆ  ಮಾತ್ರ ಅದು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಚಲನೆಯನ್ನುಂಟು ಮಾಡಬಲ್ಲದು. ಸಾಹಿತ್ಯದಿಂದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಪಲ್ಲಟಗಳಾಗಬೇಕು. ಆದ್ದರಿಂದ ಬರವಣಿಗೆ ಬರಹಗಾರನ ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲಿ ಮೂಡಿ ಬಂದರೂ  ಇನ್ನಾರದೋ ಬದುಕಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾಗಿರಬೇಕು. ಅಂದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅಂಥ ಬರವಣಿಗೆ ಬಹುಕಾಲ ಉಳಿಯಬಲ್ಲದು' ಬರವಣಿಗೆ ಕುರಿತು ನನಗಿರುವ ಖಚಿತ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಿದು. ಅಂದಹಾಗೆ ನಾನು ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ಗುಲಬರ್ಗಾ ತಾಲೂಕಿನ ಕುಮಸಿ ಎನ್ನುವ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ. ಬಾಲ್ಯ ಕಳೆದಿದ್ದು  ಮತ್ತು ಅಕ್ಷರ ಕಲಿತಿದ್ದು ಹುಟ್ಟೂರಿನಲ್ಲೇ. ಚಿಕ್ಕವನಾಗಿದ್ದಾಗ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾ ಆಗಾಗ ಶಾಲೆ ತಪ್ಪಿಸಿ ದನಗಳನ್ನು ಕಾಯುತ್ತ ಹೊಲದ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಹಳ್ಳದಲ್ಲಿ ಈಜಾಡುತ್ತ ಕಳೆದ ಬಾಲ್ಯ ನನ್ನದು. ಈ ಓದುವ ಗೀಳು  ನನಗೆ ಅಮ್ಮನಿಂದ ಬಂದ ಬಳುವಳಿ. ನಾನು ಸಣ್ಣವನಾಗಿದ್ದಾಗ ಅಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದ ರಾಮಾಯಣ, ಮಹಾಭಾರತ, ಪೌರಾಣಿಕ ಕಾದಂಬರಿಗಳು ಮತ್ತು ನಾಟಕಗಳು ಇವತ್ತಿಗೂ ನನ್ನ ಓದು ಮತ್ತು ಬರವಣಿಗೆಗೆ ಸ್ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿವೆ.

        ಅಕ್ಷರ ಕಲಿತದ್ದು ಪಕ್ಕಾ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ. ಈ ಜಾಗತೀಕರಣ, ಐ. ಟಿ, ಬಿಟಿಗಳು ನನ್ನ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಈಗಿನಷ್ಟು ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಅಪ್ಪ ಖರ್ಚಾಗದೇ  ಕಲಿಸುವ ಸರ್ಕಾರಿ ಕನ್ನಡ ಶಾಲೆಗೆ ಸೇರಿಸಿದರು. ಹಾಗೆಂದು ಬೇಸರವೇನಿಲ್ಲ. ಕಲಿತ ಕನ್ನಡ ಶಾಲೆಗಳು ಪಠ್ಯ ಕ್ರಮದಾಚೆಯೂ ಕಲಿಸಿದ ಜೀವನಾನುಭವ ಅಪೂರ್ವ. ಮುಂದೆ ಗುಲಬರ್ಗಾ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಿಂದ ಗ್ರಂಥಾಲಯ ವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿ. ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಿಂದ  ಹೊರಬಂದು ಆರೇಳು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಾಲ್ಕೈದು ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಅರೆಕಾಲಿಕ ಕೆಲಸ. ನಂತರ ಕೆಲಸ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ನಗರ ಬಾಗಲಕೋಟೆಯಲ್ಲಿ. ಸಧ್ಯ ಬಾಗಲಕೋಟೆಯ ಎಸ್. ನಿಜಲಿಂಗಪ್ಪ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಮಹಾವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯ ಗ್ರಂಥಪಾಲಕನಾಗಿ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಣೆ. ಜೊತೆಗೆ ಬಿ.ವಿ.ವಿ. ಸಂಘದವರು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿರುವ 'ಸಮಾಚಾರ' ಮಾಸಿಕ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಸಂಪಾದಕ ಮಂಡಳಿಯ ಸದಸ್ಯರಲ್ಲಿ ನಾನೂ ಒಬ್ಬ.

         ಇಲ್ಲಿಯ ವರೆಗೆ ಪ್ರಕಟವಾಗಿರುವುದು 'ಸಾಧನೆ', 'ಪೂರ್ಣ ಸತ್ಯ' ಮತ್ತು 'ಮನದ ಮಾತು' ಎನ್ನುವ ಮೂರು ಪುಸ್ತಕಗಳು. ಸಮಾಚಾರ ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ಕಳೆದ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದು ಬರೆದ ಲೇಖನಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ನೂರರ ಗಡಿಯನ್ನು ದಾಟಿದೆ. ಕಥೆಗಳು ಮತ್ತು ಒಂದಿಷ್ಟು ಲೇಖನಗಳು ನಾಡಿನ ಪ್ರಮುಖ ನಿಯತಕಾಲಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ದಿನಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದ್ದುಂಟು. ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ನಾಲ್ಕೈದು ಪುಸ್ತಕಗಳಾದರೂ ನನ್ನಿಂದ ರಚನೆಯಾಗಬಹುದು.  ಮನಸ್ಸಿನ ತಲ್ಲಣ ಮತ್ತು ಬೇಗುದಿಯನ್ನು ಹೊರಹಾಕಲು ಬರವಣಿಗೆಯೇ ಉತ್ತಮ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಮಾಧ್ಯಮವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ನನ್ನದೇ ಬ್ಲಾಗ್ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಕಳೆದ ಒಂದೆರಡು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಬರೆಯುವುದು ಹವ್ಯಾಸವಾಗಿದೆ.  ಇದಿಷ್ಟು ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ನಾನೇ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದು.

-ರಾಜಕುಮಾರ. ವ್ಹಿ. ಕುಲಕರ್ಣಿ (ಕುಮಸಿ), ಬಾಗಲಕೋಟೆ 

ಆಗಾಗ ಕಾಡುವ ಪಾತ್ರಗಳು

   

               


                       ಇದು ಎಲ್ಲೋ ಓದಿದ ನೆನಪು. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರುವಂತೆ ರಾಮೋಜಿರಾವ ಹತ್ತು ಹಲವು ಉದ್ಯಮಗಳ ಯಜಮಾನ. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬದುಕಿನ ಯಶೋಗಾಥೆ ಕುರಿತು ಪುಸ್ತಕ ಬರೆಯಲು ಕನ್ನಡದ ಪತ್ರಕರ್ತರೋರ್ವರು ಅವರನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿದಾಗ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಕಸಗೂಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿ ರಾಮೋಜಿರಾವ ಹೇಳಿದರಂತೆ 'ಬರೆಯುವುದಿದ್ದರೆ ಅಂಥವನ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯಿರಿ. ಹೆಸರು ಮಾಡಬೇಕೆನ್ನುವ ಹಪಾಹಪಿಗೆ ಬೀಳದೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಇಂಥ ನೂರಾರು ಜನ ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಇದ್ದಾರೆ. ಒಂದರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅವರೆಲ್ಲ ನಮ್ಮಂಥವರ ನಡುವೆ ಕಳೆದು ಹೋದವರು. ಬೇಕಿದ್ದರೆ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯಿರಿ'. ರಾಮೋಜಿರಾವ ಅವರ ಮಾತನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ನನಗೆ ಥಟ್ಟನೆ ನೆನಪಾದದ್ದು ಆಗಾಗ ಕಾಡುವ ಒಂದಿಷ್ಟು ಪಾತ್ರಗಳು. ಆ ಪಾತ್ರಗಳ ನೆನಪಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರ ರೂಪ ಕೊಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಓದಿ ನೋಡಿ ಒಂದಿಷ್ಟು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತಟ್ಟದೆ ಹೋದರೆ ಅದು ನನ್ನ ಬರವಣಿಗೆಯ ಲೋಪವೇ  ಹೊರತು ಅವರ ಬದುಕಿನ ಲೋಪವಲ್ಲ. 

ಕಾಡುವ ಪಾತ್ರಗಳು 

         'ಬೀಡಿಗಿ ರೊಕ್ಕಾ ಕೊಡು' ಊರಿಗೆ ಹೊರಟು ನಿಂತಿದ್ದವನನ್ನು ಅಡ್ಡಗಟ್ಟಿ ಕೇಳಿದವನ ಮುಖವನ್ನೊಮ್ಮೆ ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕ ಮಗುವಿನ ಮುಗ್ಧಭಾವವಿತ್ತು. ಜೇಬಿನಿಂದ ಐವತ್ತು ರುಪಾಯಿ ನೋಟು ತೆಗೆದು ಕೊಡಲು ಹೋದೆ. ರೊಕ್ಕಕ್ಕಾಗಿ ಚಾಚಿದ್ದ ಕೈ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಿತು. 'ನನಗ ಎರಡು ರುಪಾಯಿ ಕೊಡು' ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಎಂದಿನ ಕಾಠಿಣ್ಯತೆ ಇತ್ತು. ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು ಎಷ್ಟೇ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದರೂ  ಎರಡು ರುಪಾಯಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು. ಮೇಲಾಗಿ ದುಡ್ಡಿನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಎರಡು ರುಪಾಯಿಯೇ ದೊಡ್ಡ ಹಣ. ಎರಡು ರುಪಾಯಿ ಕೊಟ್ಟ ತಕ್ಷಣ ನನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿನ ಬ್ಯಾಗನ್ನು ಹೆಗಲಿಗೇರಿಸಿಕೊಂಡು  ಬಸ್ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡ್ ಕಡೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದ. 

          ಅವನ ಹೆಸರು ಇಸ್ಮಾಯಿಲ್. ಆದರೆ ಊರಿನವರ ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಅದು ಇಸ್ಮಲ್ಲ್ಯಾ ಆಗಿ ಬದಲಾಗಿತ್ತು. ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಇಸ್ಮಲ್ಲ್ಯಾ ಆ ಊರಿನವನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ನಿಜಕ್ಕೂ ಅವನ ಊರು ಯಾವುದೆಂದು ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ . ಇದ್ದಕಿದ್ದಂತೆ ಒಂದು ದಿನ ಅವನು ಊರನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ. ಹೀಗೆ ಬಂದವನನ್ನು ಆ ಊರು ಬಾಚಿ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಹಾಗೆ ಬಂದವನು ಆ ಉರಿನಲ್ಲಿ ಸರಿಸುಮಾರು ನಾಲ್ಕು ದಶಕಗಳ ಬದುಕನ್ನು ಕಳೆದ. ಆ ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಅವನವರೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಯಾವ ಬಂಧುವೂ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚರಿಯ ಇನ್ನೊಂದು ಸಂಗತಿ ಎಂದರೆ ಇಸ್ಮಲ್ಲ್ಯಾ ಒಬ್ಬ ಮಾನಸಿಕ ಅಸ್ವಸ್ಥನಾಗಿದ್ದ.

        ಅಂಥ ಮಾನಸಿಕ ಅಸ್ವಸ್ಥನನ್ನು ಆ ಊರು ಅಖಂಡ ನಾಲ್ಕು ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ತನ್ನ ಒಡಲಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಲೇ ಸಾಕಿತು. ಒಂದು ದಿನವೂ ಅವನನ್ನು ಹುಚ್ಚಾಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಸೇರಿಸಬೇಕೆನ್ನುವ ವಿಚಾರ ಯಾರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಸುಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಕಾರಣ ಇಸ್ಮಲ್ಲ್ಯಾನ ವರ್ತನೆ, ನಡೆ ನುಡಿ, ನಿಷ್ಕಾಮ ಮತ್ತು ನಿಷ್ಕಳಂಕ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ. ಆ ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಒಂದು ಅಪವಾದ ಅವನ ಮೇಲೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಯಾರೊಬ್ಬರೂ ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಕೋಪದಿಂದ ಮಾತನಾಡಲಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಗೆ ಅವನ ಬದುಕು ಯಾರಿಗೂ ಹೊರೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಪಡೆದುಕೊಂಡದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಮರಳಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆ ಹೆಚ್ಚು.

       ಇಸ್ಮಲ್ಲ್ಯಾನ ಬದುಕು ಅತ್ಯಂತ ಶಿಸ್ತಿನ ಬದುಕಾಗಿತ್ತು. ದಿನಕ್ಕೆ ಎರಡು ಹೊತ್ತು ಚಹಾ ಮತ್ತು ಊಟ, ಸೇದಲು ಇಂತಿಷ್ಟೇ ಬೀಡಿಗಳು, ತೊಡಲು ಎರಡು ಜೊತೆ ಬಟ್ಟೆ ಇದಿಷ್ಟೇ ಅವನ ಬದುಕಿನ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಾಗಿತ್ತು. ಊರಿನ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅವನ ಒಂದೊಂದು ದಿನದ ಊಟದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ದಿನದ ಊಟ ಕೊಟ್ಟವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಸಗುಡಿಸುವುದು, ನೀರು ತರುವುದು, ಹೊಲಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಹುಲ್ಲು ತರುವುದು ಈ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಇಸ್ಮಲ್ಲ್ಯಾ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಬೆಳೆಗ್ಗೆಯಿಂದ ಸಂಜೆಯವರೆಗೆ ಈ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಯೂ ಅವನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದ್ದು ಕೇವಲ ಎರಡು ರೂಪಾಯಿಗಳು. ಮಾನಸಿಕ ಅಸ್ವಸ್ಥನಾದರೂ ಒಂದು ದಿನವೂ ಒಬ್ಬರಿಗೂ ಅಪಾಯ ಮಾಡಿದವನಲ್ಲ. ಊರಿನ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಮಗುವೂ ಅವನನ್ನು ಕಂಡು ಹೆದರಿ ದೂರ ಓಡಿ ಹೋಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಯಾವತ್ತೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡದೆ ಯಾರ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಊಟ ಮಾಡಿದವನಲ್ಲ. ಒಮ್ಮೆ ಊಟ ಮಾಡಿದನೆಂದರೆ ಮೃಷ್ಟಾನ್ನ ಕೊಟ್ಟರೂ ಆ ಕಡೆ ಹೊರಳಿ ನೋಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಎರಡು ರೂಪಾಯಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಪಡೆದ ಆ ದಿನ ಬೇರೆ ಯಾರ ಹತ್ತಿರವೂ ರೊಕ್ಕಕ್ಕಾಗಿ ಕೈ ಚಾಚುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಸ್ಮಲ್ಲ್ಯಾನಲ್ಲಿದ್ದ ಈ ಗುಣಗಳೇ ಅವನನ್ನು ಆ ಊರು ತನ್ನ ತೆಕ್ಕೆಯಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು.

         ಇಂಥ ಅತಿಮಾನವ ಇಸ್ಮಲ್ಲ್ಯಾ ಸಾಯುವ ಆ ಘಳಿಗೆ ಊರ ಮುಂದಿನ ಬಯಲು ಕಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿ ಯಾರಿಗೂ ತೊಂದರೆ ಕೊಡದೆ ತನ್ನ ಕೊನೆಯುಸಿರೆಳೆದಿದ್ದ. ನನ್ನ ಬಂಧು ಹೇಳಿದಂತೆ ಆ ದಿನದ ಅವನ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಇಡೀ ಊರಿನ ಜನರೆಲ್ಲ ಸೇರಿದ್ದರಂತೆ. ಬೇರೆ ಊರುಗಳಂತೆ ಆ ಊರಿನಲ್ಲೂ ಗುಂಪುಗಾರಿಕೆ ಇದೆ. ಒಬ್ಬರನ್ನು ಕಂಡರೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇಸ್ಮಲ್ಲ್ಯಾನ ಸಾವು ಆ ದಿನ ಊರಿನವರನ್ನೆಲ್ಲ ಒಂದುಗೂಡಿಸಿತ್ತು. ಮಾನಸಿಕ ಅಸ್ವಸ್ಥನೊಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯರನ್ನೂ ಮೀರಿ ಅಸಾಮಾನ್ಯಂತೆ ಬದುಕಿದ್ದಕ್ಕೆ ಆ ಊರು ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿತ್ತು.

---೦೦೦---

          'ಕುಲಕರ್ಣಿ ಸಾಲಿಗಿ ಹೋಗೋ ಹುಡುಗನ್ನ ಹೊಲಕ್ಕ ಕರಕೊಂಡು ಬಂದು ಕೆಲಸಕ್ಕ ಹಚ್ಚಿರಲ್ಲ ಬುದ್ದಿ ಅದ ಇಲ್ಲ ನಿಮಗ' ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದವರೇ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ನನ್ನನ್ನು ಕೈಹಿಡಿದು ಎಳೆದೊಯ್ದು ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೂಡಿಸಿದರು. ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅಂಥದ್ದೊಂದು ತಾಕತ್ತು ಇದ್ದದ್ದು ನನ್ನೂರಿನ ಗುರುಲಿಂಗಪ್ಪ ಗೋಳಾ ಮಾಸ್ತರರಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ. ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವಂತೆ ಊರಿನವರೆಲ್ಲ ಅವರನ್ನು ಗೋಳಾ ಮಾಸ್ತರ ಎಂದೇ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಶ್ಚರ್ಯವೆಂದರೆ ಅವರು ವೃತ್ತಿಯಿಂದ ಶಿಕ್ಷಕರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಚಿಕ್ಕ ಕಿರಾಣಿ ಅಂಗಡಿಯನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವರನ್ನು ಮಾಸ್ತರ ಎಂದೇಕೆ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ ಎಂದೆಲ್ಲ ನಾವು ಸಣ್ಣವರಾಗಿದ್ದಾಗ ಮಾತನಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇವು. ನಾವು ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಒಂದೆರಡು ನೀತಿ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿಯೇ ಅವರು ನಮಗೆ ಬೇಕಾದ ದಿನಸಿ ಸಾಮಾನು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದರಲ್ಲೂ ಕನ್ನಡ ವ್ಯಾಕರಣದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅವರೊಬ್ಬ ದೊಡ್ಡ ಪಂಡಿತರೇ ಸರಿ. ಅವರು ಬಿಡುವಾಗಿದ್ದ ಸಮಯ ಊರಿನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕೂಡಿಸಿಕೊಂಡು ಉಚಿತವಾಗಿ ಪಾಠ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ತನ್ನೂರಿನ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಕಲಿತು ವಿದ್ಯಾವಂತರಾಗಬೇಕೆನ್ನುವುದು ಅವರ ಹಂಬಲವಾಗಿತ್ತು. ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಶಾಲೆಗೆ ಕಳಿಸದ ತಂದೆ ತಾಯಿಯನ್ನು ಕರೆದು ಬುದ್ದಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು.

       ಗೋಳಾ ಮಾಸ್ತರ ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಅಷ್ಟೇನೂ ಸ್ಥಿತಿವಂತರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಬೇರೆ ಊರಿನಿಂದ ಬದುಕನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವರು ನನ್ನೂರಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದರು. ಊರಿನ ಗಣ್ಯರೊಬ್ಬರು ಕೊಟ್ಟ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವರಿಗೆ ಬಡತನ ಬದುಕಿನ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗವಾಗಿತ್ತು. ಕಿರಾಣಿ ಅಂಗಡಿಯಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಲಾಭವೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದಿಷ್ಟು ಹಣ ಪಡೆದು ಊರಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪಾಠ ಮಾಡಿದರೆ ಅವರ ಬಡತನ ನೀಗೂತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಹಣಕ್ಕೆ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಮಾರಿಕೊಳ್ಳುವ ಜಾಯಮಾನ ಅವರದಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಬಡತನದಿಂದಾಗಿ ಅವರ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಬೇರೆಯವರ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಕೂಲಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿತ್ತು.
     
            ಬದುಕಿನ ಬಡತನ ಅವರನ್ನೆಂದೂ ತಾವು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಹೋನ್ನತ ಕೆಲಸದಿಂದ ವಿಮುಖರನ್ನಾಗಿಸಲಿಲ್ಲ. ಯಾವ ಸಂಘ ಸಂಸ್ಥೆಯೂ ಅವರನ್ನು ಕರೆದು ಸನ್ಮಾನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಯಾವ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯೂ ಅವರನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಬರಲಿಲ್ಲ. ಯಾವ ಫಲಾಪೇಕ್ಷೆಯೂ ಇಲ್ಲದೆ ಅವರು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪಾಠ ಮಾಡಿದರು. ಗೋಳಾ ಮಾಸ್ತರ ಇಂದು ನಮ್ಮೊಂದಿಗಿಲ್ಲ. ಅವರು ಕಾಲವಾಗಿ ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ ಮೂರು ದಶಕಗಳಾಗಿವೆ. ನನ್ನೂರಿನಲ್ಲಿ ಈ ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಏನೆಲ್ಲಾ ಬದಲಾವಣೆಗಳಾಗಿವೆ. ಗೋಳಾ ಮಾಸ್ತರರಿಂದ ಅಂದು ಪಾಠ ಹೇಳಿಸಿಕೊಂಡ ನಾವುಗಳೆಲ್ಲ ಇಂದು ಮಧ್ಯ ವಯಸ್ಕರಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಈ ಎಲ್ಲ ಬದಲಾವಣೆಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಇವತ್ತಿಗೂ ನನ್ನೂರಿನಲ್ಲಿ ಗೋಳಾ ಮಾಸ್ತರ ನೆನಪು ಹಚ್ಚ ಹಸಿರಾಗಿದೆ.

---೦೦೦---

         'ಮಗೀಗಿ ಜ್ವರಾ ಬಂದಾದ ಬುಧವಾರ ಬರಲಿ ಅಂತ ಕಾಯ್ಲಿಕತ್ತಿನಿ' ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಅಜ್ಜನೂರಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಆ ಊರಿನ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಮಾತು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಪ್ರತಿ ಬುಧವಾರ ಸಮೀಪದ ಪಟ್ಟಣದಿಂದ ಆ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ವೈದ್ಯರೊಬ್ಬರು ದಿನ ಪೂರ್ತಿ ರೋಗಿಗಳಿಗೆ ಉಚಿತ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಊರಿನವರೆಲ್ಲ ಅವರನ್ನು ಬುಧವಾರ ಡಾಕ್ಟರ್ ಎಂದೇ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಧರ್ಮಿಯರಾದ ಅವರ ಹೆಸರು ನನ್ನಂತೆ  ಅನೇಕರಿಗೆ ಇವತ್ತಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿ ಬುಧವಾರದಂದು ಊರಿನ ಚಿತ್ರಣವೇ ಬದಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ನಾಲ್ಕಾರು ಹಳ್ಳಿಗಳ ರೋಗಿಗಳಿಂದ ಊರು ಗಿಜಿಗೂಡುತ್ತಿತ್ತು. ವೈದ್ಯರು ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಬೇಸರ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೆ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕಾಸೂ ಪಡೆಯದೇ ನಗುನಗುತ್ತ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹತ್ತಿರದ ನಗರದಲ್ಲಿನ ಸರ್ಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಖರ್ಚಿನಲ್ಲಿ ರೋಗಿಗಳನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಕೊಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಬುಧವಾರಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಅವರು ಕ್ರಮೇಣ ಆ ಊರಿನಲ್ಲೇ ನೆಲೆನಿಂತರು. ಸಂಘ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಂದ ದೇಣಿಗೆ ಪಡೆದು ಸುಸಜ್ಜಿತ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿದರು. ಆ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇವತ್ತಿಗೂ ರೋಗಿಗಳಿಗೆ ಉಚಿತ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಎಡ್ಸ್ ನಂಥ ಮಾರಕ ರೋಗದಿಂದ ನರಳುತ್ತಿರುವವರಿಗೆ ಅವರ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯೊಂದು ಆಶ್ರಯ ತಾಣವಾಗಿದೆ. ಬದುಕಿನ ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತಿರುವ ರೋಗಿಗಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವರು. ಸಮಾಜದಿಂದ ಬಹಿಷ್ಕೃತರಾದ ಅವರನ್ನು ಈ ವೈದ್ಯರು ಬಾಚಿ ತಬ್ಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮೈದಡುವುತ್ತಾರೆ. ಮನಸ್ಸು ಬಿಚ್ಚಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ.

            ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಧರ್ಮ ಪ್ರಚಾರ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶ ಎನ್ನುವ ಆರೋಪವಿದೆ. ಅದು ಸತ್ಯ ಕೂಡ ಹೌದು. ಆದರೆ ಈ ಬುಧವಾರ ಡಾಕ್ಟರ್ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಆ ಮಾತು ಸುಳ್ಳಾಗಿದೆ. ಈ ಮೂರು ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಊರಿನಲ್ಲಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಾಗಲಿ ಒಂದೇ ಒಂದು ಮತಾಂತರ ನಡೆದ ಆರೋಪ ಕೇಳಿ ಬಂದಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಆ ವೈದ್ಯರು ತಮ್ಮ ವೃತ್ತಿ ಮತ್ತು ಸೇವೆಗೆ ನಿಷ್ಠರಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಿರುವರು. ಆ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಸೇವೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಸರ್ಕಾರ ನಿರಂತರ ೨೪ ತಾಸುಗಳ ವಿದ್ಯುತ್ ಪೂರೈಕೆಯ ಸೌಲಭ್ಯವನ್ನು ಒದಗಿಸಿದೆ. ವೈದ್ಯರು ಆ ವಿದ್ಯುತ್ ಸೌಲಭ್ಯವನ್ನು ಇಡೀ ಊರಿನ ನೀರು ಪೂರೈಕೆಗೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಗುಣ ಮೆರೆದಿರುವರು. ಇಡೀ ಊರು ಅವರ ಉಪಕಾರ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಅವರು ಮಾತ್ರ ಯಾವ ಹೆಸರು, ಹಣ, ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯ ಗೊಡವೆಗೂ ಹೋಗದೆ ತಾವು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದನ್ನು ಸಾಧಿಸುವ ಕೈಂಕರ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಮುನ್ನುಡಿ ಬರೆಯುತ್ತಿರುವರು.

---೦೦೦---

           'ಅಪ್ಪಾ ಅಕ್ಕಗ ಹೆರಿಗಿ ಬ್ಯಾನಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಾವ ಅದಕ್ಕ ಅವ್ವ ನಿನಗ ಜಲ್ದಿ ಬಾ ಅಂದಾಳ' ಸೈಕಲ್ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿ ಬಂದ ಮಗ ಹೇಳಿದಾಗ ಬಸ್ ಹತ್ತುತ್ತಿದ್ದ ಅಪ್ಪ ಅರೆಕ್ಷಣ ಯೋಚಿಸಿದ. ಒಂದೆಡೆ ಹೆರಿಗೆ ನೋವಿನಿಂದ ನರಳುತ್ತಿರುವ ಮಗಳು ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಲು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಸತ್ತ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸಂಬಂಧಿಕರು. ಒಂದಿಷ್ಟು ಸಮಯದ ನಂತರ ನಿರ್ಧರಿಸಿದ ಅಪ್ಪ ಬಸ್ ಹತ್ತಿ ಮಗನಿಗೆ ಹೇಳಿದ 'ನಿಮ್ಮ ಅವ್ವ ಮತ್ತ ನೀ ಅಕ್ಕಗ ದವಾಖಾನಿಗಿ ಕರ್ಕೊಂಡು ಹೋಗ್ರಿ. ನನಗ ಡ್ಯೂಟಿ ಅದಾ ಅದಕ್ಕ ಬರಲಿಕ್ಕಿ ಆಗಲ್ಲ ಅಂತ ಹೇಳು'. ಕೆಳಗೆ ನಿಂತ ಮಗನ ಮೈಮೇಲಿನ ಬೆವರು ಇನ್ನು ಆರಿರಲಿಲ್ಲ ಬಸ್ ಬರ್ರ್  ಯಂದು  ಹೊರಟು ಹೋಯಿತು. ಇದು ಮಾರುತಿ ಎನ್ನುವ ಡ್ರೈವರ್ ಒಬ್ಬನ ಕಥೆ.

         ಆ ದಿನ ನನಗೆ ಇನ್ನೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೆನಪಿದೆ. ಶಾಲೆ ಬೇಗನೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಆ ಹೊತ್ತು ಊರಿಗೆ ಹೋಗಲು ಬಸ್ಸಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೂ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣ ಜನರಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು. ಆ ದಿನ ಊರಿನಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯೋರ್ವರು ತೀರಿಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ ಅವರೆಲ್ಲ ಬಸ್ಸಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತಾದರೂ ಬಸ್ ಬರದೆ ಇದ್ದುದ್ದರಿಂದ ಜನರೆಲ್ಲಾ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಕೇಂದ್ರ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣಕ್ಕೆ ವಿಚಾರಿಸಲು ತೆರಳಿದರು. ದುರಾದೃಷ್ಟಕ್ಕೆ ಆ ದಿನದ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಡ್ಯೂಟಿಗೆ ಹಾಜರಾಗಬೇಕಿದ್ದ ಡ್ರೈವರ್ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದೇ ಆಗ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು  ಮನೆಗೆ ತೆರಳುತ್ತಿದ್ದ ಮಾರುತಿ ಡ್ರೈವರ್ ಗೆ ಬಸ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬರುವಂತೆ ಜನ ಅವರಲ್ಲಿ ವಿನಂತಿಸಿಕೊಂಡರು. ಮಾನವೀಯತೆಯ ಪ್ರತಿರೂಪದಂತಿದ್ದ ಮಾರುತಿ ಡ್ರೈವರ್ ತಕ್ಷಣವೇ ಮತ್ತೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹಾಜರಾದರು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಅವರ ಮಗ ಬಂದದ್ದು, ಮಗನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳದೆ ಬಸ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಊರಿಗೆ ಬಂದದ್ದು ಇದೆಲ್ಲ ನಡೆದು ಹೋಯಿತು. ಆ ದಿನ ಅವರ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಯಾರೇ ಇದ್ದಿದ್ದರೂ ಅಂಥದ್ದೊಂದು ಮಹತ್ವದ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ಸೇವಾವಧಿಯ ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನೂರಿನಲ್ಲೇ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಮಾರುತಿ ಡ್ರೈವರ್ ಒಂದೇ ಒಂದು ದಿನವೂ ಕೆಲಸದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡವರಲ್ಲ. ಉತ್ತಮ ರಸ್ತೆ ಸಂಪರ್ಕವೇ ಇಲ್ಲದ ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲೂ ಅವರು ತಮ್ಮ ಸೇವಾ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ಬಸ್ ಸೌಕರ್ಯದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸೌಲಭ್ಯವನ್ನು ನನ್ನೂರಿಗೆ ದೊರಕಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು. ವೃತ್ತಿ ಬದುಕಿನುದ್ದಕ್ಕೂ ಒಂದೇ ಒಂದು ಅಪಘಾತ ಅವರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ನಿಷ್ಕಳಂಕ ವೃತ್ತಿ ಜೀವನವನ್ನು ಕಳೆದ ಮಾರುತಿ ಈಗ ನಿವೃತ್ತರಾಗಿರುವರು. ವೃತ್ತಿ ಬದುಕಿನಂತೆ ಅವರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಬದುಕು ಕೂಡ ಹಸನಾಗಿದೆ. ಕಪಟ, ಮೋಸಗಳನ್ನರಿಯದ ಆ ಹಿರಿಯ ಜೀವ ಇನ್ನಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಹಾಯಾಗಿ ಬದುಕಿರಲಿ.

ಕೊನೆಯ ಮಾತು 

         ನನ್ನೂರಿನ ಈ ಮಹನೀಯರು ಕಪಟ, ಮೋಸ, ಅಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಎನ್ನುವ ಕೆಟ್ಟ ಗುಣಗಳ ನಡುವೆ ಕಳೆದುಹೋದವರಲ್ಲ, ಕರಗಿ ಹೋದವರಲ್ಲ, ಕೊಳೆತು ಹೋದವರಂತೂ ಅಲ್ಲವೇ ಅಲ್ಲ. ಅದೆಲ್ಲವನ್ನು ಮೀರಿ ಮಾನವೀಯತೆಯ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿಸಿದ ಮಹೋನ್ನತರಿವರು. ನಿಷ್ಕಾಮ, ನಿಷ್ಕಳಂಕ, ನಿಸ್ವಾರ್ಥವೆ ಇವರ ಬದುಕಿನ ಮೂಲ ದ್ರವ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಯಾವತ್ತೂ ಬತ್ತದಂತೆ ಅತ್ಯಂತ ಜತನದಿಂದ ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆ ಇವರದು. ಅವರ ಬದುಕಿನ ಆ ಮೂಲ ದ್ರವ್ಯವೇ ನನ್ನೂರಿನ ಕೆಲವರಾದರೂ ಬದುಕನ್ನು ಒಂದಿಷ್ಟು ಪರಿಶುದ್ಧವಾಗಿರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.

-ರಾಜಕುಮಾರ.ವ್ಹಿ. ಕುಲಕರ್ಣಿ (ಕುಮಸಿ), ಬಾಗಲಕೋಟೆ 

ಅಪಾಯದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಸೃಜನಶೀಲತೆ

     










               ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಕಲೆ ಭಾಷೆಯೊಂದರ ಬಹುಮುಖ್ಯವಾದ ಸೃಜನಶೀಲ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು. ಆಯಾ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಮತ್ತು ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸುತ್ತ ಬರುವ ಈ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಭಾಷೆಯೊಂದರ ಪ್ರಥಮ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಮಾಧ್ಯಮಗಳೆಂದರೆ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು. ಇವತ್ತಿಗೂ ಜ್ಞಾನಪೀಠ ವಿಷಯ ಚರ್ಚೆಗೆ ಬಂದರೆ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ಮೊದಲ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಗೆ ಅಂಥದ್ದೊಂದು  ಅಗ್ರಸ್ಥಾನ ತಂದುಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಸಾಹಿತ್ಯದಂಥ ಸೃಜನಶೀಲ ಮಾಧ್ಯಮ. ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಗೆ ಶಾಸ್ತ್ರಿಯ ಭಾಷೆಯ ಸ್ಥಾನಮಾನದ ಮಾನ್ಯತೆ ದೊರೆಯಿತು. ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸಾಹಿತ್ಯ ರಚನೆಯಾಗಿದ್ದರ ಪರಿಣಾಮ ಅಂಥದ್ದೊಂದು ಗೌರವ ದೊರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ಕಲೆಯ ಒಂದು ಅಂಗವಾಗಿ ಚಲನಚಿತ್ರ ಕೂಡ ಅತ್ಯಂತ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾದ ಸೃಜನಶೀಲ ಕ್ಷೇತ್ರ. ಈ ಹೇಳಿಕೆಯ ವಿಷಯವಾಗಿ ಅನೇಕ ಮಡಿವಂತರು ಅಸಮಾಧಾನ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಬಹುದು. ಇರಲಿ ಏನೆಲ್ಲಾ ಅಸಮಾಧಾನಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಸಿನಿಮಾ ಮಾಧ್ಯಮ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದಿದೆ ಎನ್ನುವುದು ಒಪ್ಪಲೇ ಬೇಕಾದ ಸಂಗತಿ.

       ಪ್ರಸ್ತುತ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಈ ಎರಡು ಸೃಜನಶೀಲ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಅಪಾಯ ಎದುರಾಗಿದೆ. ಸೃಜನಶೀಲ ಮನಸ್ಸುಗಳ ಕೊರತೆಯ ಪರಿಣಾಮ ನಾಡು ನುಡಿಗಿಂತ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಮಾಧ್ಯಮವೊಂದರ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶಗಳು ಬದಲಾಗಿ ಆ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳು ಸ್ಥಾಪಿತವಾದಾಗ ಸೃಜನಶೀಲ ಕ್ಷೇತ್ರ ಸ್ಥಾವರವಾಗುತ್ತದೆ. ಯಾವಾಗ ಸೃಜನಶೀಲ ಮಾಧ್ಯಮ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯವಾಗುತ್ತ ಹೋಗುತ್ತದೆಯೋ ಆಗ ನಿಜವಾಗಿ ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕುವುದು ಆ ಮಾಧ್ಯಮದ ಭಾಷೆ.

     ಸಾಹಿತ್ಯ;-

       ಸಾಹಿತ್ಯ ಸೃಜನಶೀಲ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಮುಖ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮ. ಕುವೆಂಪು, ಬೇಂದ್ರೆ, ತರಾಸು, ಹಾಮಾನಾ, ಅನಕೃ ಅವರಂಥ ಸೃಜನಶೀಲರು ಸಾಹಿತ್ಯದ ಮೂಲಕ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯನ್ನು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸಿದರು. ಹಳೆಗನ್ನಡ, ನಡುಗನ್ನಡ, ನವ್ಯ, ನವೋದಯ ಹೀಗೆ ಆಯಾ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದ ಸಾಹಿತ್ಯ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಸೊಗಡು ಮತ್ತು ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆ ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಪಸರಿಸಲು ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಕರ್ನಾಟಕ ಏಕೀಕರಣ, ಗೋಕಾಕ ಚಳುವಳಿ ಈ ಎಲ್ಲ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರನ್ನು ಒಂದುಗೂಡಿಸಿದ್ದು ಸಹ ಈ ಸಾಹಿತ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರವೇ. ಈ ರೀತಿ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಮಾಧ್ಯಮವಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತ ಬಂದ ಸಾಹಿತ್ಯ ಕಾಲಾನಂತರದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಕಂಡಿತು.

       ಬದಲಾದ ಸಾಹಿತ್ಯದ ರೂಪುರೇಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಅತೀ ಮುಖ್ಯವಾದುದ್ದೆಂದರೆ ಅದು ಈಗ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತಿರುವ ಗಜಗಾತ್ರದ ಸಾಹಿತ್ಯ. ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಓದುಗರ ಕೊರತೆ ತೀವೃವಾಗಿ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನುವ ಅಭಿಪ್ರಾಯದ ನಡುವೆಯೂ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಮಾತ್ರ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತಿವೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ನಾವುಗಳೆಲ್ಲ ಒಪ್ಪಲೇ ಬೇಕಾದ ನಿಜ. ಪುಸ್ತಕಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಅದು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯ ಸಂಕೇತವಲ್ಲವೇ ಎನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎದುರಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ ನಾವು ಮಾಡಬೇಕಿರುವುದು ಕೃತಿಗಳ ಗುಣಾತ್ಮಕ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನವೇ ಹೊರತು ಅವುಗಳ ಅಂಕಿಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನಲ್ಲ. ಪುಸ್ತಕಗಳು ಸಾಕಷ್ಟು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಗುಣಾತ್ಮಕ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನುವ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬರುವುದು ತಪ್ಪು. ಏಕೆಂದರೆ ಬರಹಗಾರರಾಗಬೇಕೆನ್ನುವ ಹಪಾಹಪಿಗೆ ಒಳಗಾಗಿರುವವರೆಲ್ಲ ಇವತ್ತು ತಮ್ಮನ್ನು ಬರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿರುವರು. ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತಿರುವ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಪ್ರಕಟಿಸಲು ಪ್ರಕಾಶಕರು ಸಿದ್ಧರಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಜಿದ್ದಿಗೆ ಬಿದ್ದಿರುವ ನಮ್ಮ ಲೇಖಕರು ಸ್ವತಹ ತಾವೇ ಪ್ರಕಾಶಕರಾಗಿಯೂ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಪ್ರಕಟಣೆಗೆ ಮುಂದಾಗುತ್ತಿರುವರು. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಅತೀ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತಿವೆ. ಜೊತೆಗೆ ಪ್ರಕಟಣೆಯಲ್ಲಿ ಬಂಡವಾಳ ತೊಡಗಿಸುತ್ತಿರುವ ಲೇಖಕ ಆದ ಖರ್ಚನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಪಡೆಯಲು ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಾಗಿಯೋ ಅಥವಾ ಸರ್ಕಾರದ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಮಾರಾಟಕ್ಕಾಗಿ ಲಾಬಿಗಿಳಿಯುತ್ತಿರುವನು. ಅನೇಕ  ಲೇಖಕರು ವಿಮರ್ಶಕರಿಗೊಂದಿಷ್ಟು ಒಪ್ಪಿಸಿ ತಮ್ಮ ಕೃತಿಗಳ ವಿಮರ್ಶೆಯನ್ನೂ ಮಾಡಿಸುತ್ತಿರುವುದು ರಹಸ್ಯ ಸಂಗತಿಯೇನೂ ಅಲ್ಲ. ಇದರ ಒಟ್ಟಾರೆ ಪರಿಣಾಮ ಇವತ್ತು ಓದುಗರಿಗೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಗ್ರಂಥಾಲಯಗಳಲ್ಲಾಗಲಿ ಇಲ್ಲವೇ ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ವಿಮರ್ಶಾ ಅಂಕಣದಲ್ಲಾಗಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕೃತಿಗಳ ಓದು ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ.

        ನನ್ನ ಎರಡನೇ ಪ್ರಶ್ನೆ ಈ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳ ಪ್ರಸಾರಾಂಗಗಳು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿವೆ ಎನ್ನುವುದಾಗಿದೆ. ಅದೆಷ್ಟು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳ ಪ್ರಸಾರಾಂಗಗಳಿಂದ ಉತ್ತಮ ಕೃತಿಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತಿವೆ. ಈ ಪ್ರಸಾರಾಂಗಗಳು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳಲ್ಲಿನ ಅಧ್ಯಾಪಕರುಗಳ ಪಿ ಹೆಚ್ ಡಿ ಪ್ರಭಂದಗಳನ್ನೇ ಪುಸ್ತಕಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸುವ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನವಾಗಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರಸಾರಾಂಗಗಳಿಂದ ಆಯಾ ಭಾಗದ ಲೇಖಕರನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಕಾರ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅನೇಕ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಾರಾಂಗಗಳು ಹೆಸರಿಗೆ ಮಾತ್ರವಿದ್ದು ಅವು ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯಗೊಂಡಿವೆ. ಅರವಿಂದ ಪ್ರಕಾಶನ, ಲೋಹಿಯಾ ಪ್ರಕಾಶನ, ನವಕರ್ನಾಟಕದಂಥ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಕನ್ನಡ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಪ್ರಕಟಣೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿರುವ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಪೂರ್ಣ ಕೆಲಸ ನಮ್ಮ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳ ಪ್ರಸಾರಾಂಗಗಳಿಂದ ಆಗಲೇ ಇಲ್ಲ.

          ಇನ್ನು ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿಷಯ. ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬಂದ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಕಂಡಿತು. ಈ ಮೊದಲು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿ ನಾಡು ನುಡಿಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ವಿಶಿಷ್ಟ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅನೇಕ ಸೃಜನಶೀಲ ಲೇಖಕರು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತಿನ ಪದಾಧಿಕಾರಿಗಳಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಹಿರಿಮೆಯನ್ನು ಅತಿ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದರು. ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನ, ವಿಚಾರ ಸಂಕಿರಣ, ಪುಸ್ತಕಗಳ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಪ್ರಕಟಣೆ ಇತ್ಯಾದಿ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಂದ ಪರಿಷತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಈಗ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಬಣ್ಣ ಬಳಿದುಕೊಂಡು ವಿರೂಪಗೊಂಡಿದೆ. ಪರಿಷತ್ತಿನ ಚುನಾವಣೆ ಆಡಂಬರದ ಒಡ್ಡೋಲಗವಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡಿದೆ. ಸಾಹಿತಿಗಳ ಬದಲಾಗಿ ಉದ್ಯಮಿಗಳು ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿರುವರು. ಸಾಹಿತ್ಯದ ಗಂಧಗಾಳಿ ಇಲ್ಲದವರು ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತಿನ ಮುಖ್ಯ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಸಾಹಿತ್ಯದಂಥ ಸೃಜನಶೀಲ ಕ್ಷೇತ್ರ ಹೊಸ ಆಯಾಮವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಚುನಾವಣೆ, ಪ್ರಚಾರ, ಸಭೆಗಳು, ಮತದಾನ ಇತ್ಯಾದಿ ಸಾಹಿತ್ಯೇತರ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಲೇಖಕರು ಸಹ ತಮ್ಮಲ್ಲಿನ ಸೃಜನಶೀಲತೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದು ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರವಾದ ಮಾತು. ಇನ್ನು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತಿನ ಪ್ರಕಟಣೆಗಳ ಕುರಿತು ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತಿನ ಪ್ರಕಟಣೆಯಲ್ಲಿ ಆಯಾ ಕಾಲದ ಪದಾಧಿಕಾರಿಗಳ ಸ್ವಜನ ಪಕ್ಷಪಾತ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಉತ್ತಮ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿ ಬಹುಸಂಖ್ಯೆಯ ಓದುಗರಿಗೆ ತಲುಪಿಸಬೇಕಾದ ಪರಿಷತ್ತು ಸ್ವಜನ ಪಕ್ಷಪಾತದ ಮೂಲಕ ಸಾಹಿತ್ಯದಂಥ ಸೃಜನಶೀಲ ಮಾಧ್ಯಮವನ್ನು ಅಪಾಯದಂಚಿಗೆ ದೂಡಿದೆ.

ಸಿನಿಮಾ 

           ಸಾಹಿತ್ಯದ ನಂತರ ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ಸಿನಿಮಾ ಅದು ಭಾಷೆಯೊಂದರ ಬಹುಮುಖ್ಯವಾದ ಸೃಜನಶೀಲ ಮಾಧ್ಯಮ. ಇವತ್ತು ಬಂಗಾಳಿ ಭಾಷೆ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಮನ್ನಣೆ ಪಡೆಯಲು ಆ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಾಣಗೊಂಡ ಸಿನಿಮಾಗಳು ಕಾರಣ. ಸತ್ಯಜಿತ ರೇ ಅವರಂಥ ಸೃಜನಶೀಲ ನಿರ್ದೇಶಕ ಸೆಲ್ಯೂಲಾಯಿಡ್ ಮಾಧ್ಯಮದ ಮೂಲಕ ಬಂಗಾಳಿ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಶ್ರೀಮಂತಗೊಳಿಸಿದರು. ಕನ್ನಡದಲ್ಲೂ ಪುಟ್ಟಣ್ಣ ಕಣಗಾಲ್, ಗಿರೀಶ್ ಕಾಸರವಳ್ಳಿ, ರಾಜಕುಮಾರ, ಶಂಕರ ನಾಗ್ ಅವರಂಥ ಪ್ರತಿಭಾನ್ವಿತರು ಸಿನಿಮಾ ಮಾಧ್ಯಮವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ದುಡಿಸಿಕೊಂಡರು. ಅಂಥವರಿಂದಲೇ ಸಿನಿಮಾ ಎನ್ನುವುದು ಅದು ಕೇವಲ ಮನೋರಂಜನೆಯ ಮಾಧ್ಯಮವಲ್ಲ ಅದೊಂದು ಸೃಜನಶೀಲ ಮಾಧ್ಯಮ ಎಂದು ನಮಗೆಲ್ಲ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು.

       ಅನೇಕ ಸೃಜನಶೀಲ ನಿರ್ದೇಶಕರು ಮತ್ತು ಕಲಾವಿದರು ಈಗ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದಿಂದ ಮರೆಯಾಗಿರುವರು. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಸಿನಿಮಾ ಮಾಧ್ಯಮ ಸೃಜನಶೀಲತೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಬಡವಾಗಿದೆ. ಕನ್ನಡ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗೆ ಹೊರತಾದ ಚಲನಚಿತ್ರಗಳು ನಿರ್ಮಾಣಗೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ. ವ್ಯಾಪಾರಿ ಮನೋಭಾವದ ಉದ್ಯಮಿಗಳು ಸಿನಿಮಾ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಸಿನಿಮಾ ಎನ್ನುವುದು ಬಂಡವಾಳ ಹೂಡಿಕೆಯ ಕ್ಷೇತ್ರವಾಗಿ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿನ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಪರಿಚಯವಿಲ್ಲದವರು ಹಣದ ಚೀಲ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಕನ್ನಡ ಸಿನಿಮಾ ಮಾಧ್ಯಮವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿರುವರು. ಹೀಗೆ ಬರುವವರೆಲ್ಲ ಹಣದ ಚೀಲದೊಂದಿಗೆ ಅನ್ಯಭಾಷೆಯ ಕಥೆಗಳನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ತಯ್ಯಾರಾಗುತ್ತಿರುವ ಬಹಳಷ್ಟು ಸಿನಿಮಾಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಮಣ್ಣಿನ ಸೊಗಡು ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ.

        ಈ ನಡುವೆ ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯಷ್ಟು ಸೃಜನಶೀಲ ಕಲಾವಿದರಿಂದ ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ಸಿನಿಮಾಗಳು ತಯ್ಯಾರಾಗುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅವುಗಳಿಗೆ ಕಲಾತ್ಮಕ ಚಿತ್ರಗಳೆಂಬ ಹಣೆಪಟ್ಟಿ  ಕಟ್ಟಿ  ಜನಸಮೂಹದಿಂದ ದೂರವೇ ಇಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅಂಥ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲು ಚಿತ್ರಮಂದಿರಗಳೂ ದೊರೆಯುತ್ತಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಕಲಾತ್ಮಕ ಚಿತ್ರಗಳೆಂಬ ಸೃಜನಶೀಲ ಸಿನಿಮಾಗಳು ಕನ್ನಡ ಪ್ರೇಕ್ಷಕ ವರ್ಗದಿಂದ ದೂರವೇ ಉಳಿಯುತ್ತಿವೆ. ಕರಾವಳಿ ತೀರದ ಮೀನುಗಾರರ ಬದುಕಿನ ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಮಲೆನಾಡಿನ ಬದುಕು, ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದ ಜನಜೀವನ, ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ರೈತರ ಬವಣೆಗಳು ಈ ಎಲ್ಲವುಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದ್ದೆ ಸಿನಿಮಾ ಎನ್ನುವ ಮಾಧ್ಯಮ. ಆದರೆ ಯಾವಾಗ ಅಂಥ ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ಚಿತ್ರಗಳಿಗೆ ಕಲಾತ್ಮಕತೆ ಎನ್ನುವ ಹಣೆಪಟ್ಟಿ ಕಟ್ಟುವ ಹುನ್ನಾರ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತೋ ಕ್ರಮೇಣ ಈ ರೀತಿಯ ಸಿನಿಮಾಗಳ ನಿರ್ಮಾಣ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತ ಹೋಯಿತು. ಅದರ ನೇರ ಪರಿಣಾಮ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಮೇಲಾಯಿತು. ಈ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಸಿನಿಮಾದಂಥ ಸೃಜನಶೀಲ ಮಾಧ್ಯಮ ಅಪಾಯದ ಅಂಚಿಗೆ ಬಂದು ನಿಂತಿದೆ.

         ಹಣ ಮತ್ತು ಜನಪ್ರಿಯತೆಯ ವ್ಯಾಮೋಹ ಲೇಖಕರನ್ನು ಹಾಗೂ ಕಲಾವಿದರನ್ನು ಕಾಡತೊಡಗಿದಾಗ ಅದು ಕ್ರಮೇಣ ಸೃಜನಶೀಲ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ನಿಷ್ಕ್ರಿಯತೆಗೆ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತದೆ. ಅಂಥದ್ದೊಂದು ಅಪಾಯದ ಅರಿವಿದ್ದೆ ಕನ್ನಡದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬರಹಗಾರ ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರ ತೇಜಸ್ವಿ ಆ ಎಲ್ಲ ಜಂಜಡಗಳಿಂದ ದೂರನಿಂತು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಉತ್ತಮ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು. ರಾಜಕುಮಾರ ಅವರಲ್ಲಿನ ಅಮಾಯಕತೆಯೇ ಅವರಿಂದ ಅನೇಕ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಪಾತ್ರಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಲು ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಸೃಜನಶೀಲತೆ ಎನ್ನುವುದು ಒಂದು ದಿನದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಬದುಕಲ್ಲ. ಅದು ನಿರಂತರ ಪ್ರಯತ್ನದ ಫಲ. ಈ ಅರಿವು ನಮ್ಮ ಇವತ್ತಿನ ಸೃಜನಶೀಲ ಮನಸ್ಸುಗಳಿಗಿದ್ದರೆ ಒಳಿತು.

-ರಾಜಕುಮಾರ. ವ್ಹಿ.ಕುಲಕರ್ಣಿ (ಕುಮಸಿ), ಬಾಗಲಕೋಟೆ 

ಖುಷ್ವಂತಜ್ಜನ ನೆನಪುಗಳಲ್ಲಿ

             ಪತ್ರಕರ್ತ, ಅಂಕಣಕಾರ, ಸಾಹಿತಿ ಖುಷ್ವಂತ ಸಿಂಗ್ ತಮ್ಮ ೯೯ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಧನರಾದರು. ಬೆಚ್ಚನೆಯ ಜೀವನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಬದುಕಿನ ಕೊನೆಯ ದಿನದವರೆಗೂ ಕಾಪಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬಂದ ಈ ಅಜ್ಜ ಇತರರಲ್ಲೂ ಅದೇ ಜೀವನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಬರವಣಿಗೆಯ ಮೂಲಕ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟ. ಖುಷ್ವಂತ ಸಿಂಗರ ಬದುಕು ಮತ್ತು ಬರವಣಿಗೆ ಅಂದಿಗೂ ಮತ್ತು ಇಂದಿಗೂ ಅದೊಂದು ಅಚ್ಚರಿ ಮತ್ತು ಬೆರಗುಗಳ ಸಮ್ಮಿಶ್ರಣ. ಸಾಯುವುದಕ್ಕೆ ಇನ್ನೇನು ಕೆಲವು ತಿಂಗಳುಗಳಿವೆ ಎನ್ನುವವರೆಗೂ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಪ್ರಮುಖ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ದೈನಿಕಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ ಅಂಕಣ ಬರಹಗಳು  ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತಿದ್ದವು.  ಪ್ರತಿ ಶನಿವಾರದಂದು ಡೆಕ್ಕನ್ ಹೆರಾಲ್ಡ್ ದಿನಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತಿದ್ದ 'Sweet and sour' ಅಂಕಣದ ಓದಿಗಾಗಿ ಓದುಗರು ಅತ್ಯಂತ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಪ್ರತಿವಾರ ಒಂದೊಂದು ಹೊಸವಿಷಯ ಲೇಖನದ ಕೊನೆಗೆ ಸಣ್ಣದೊಂದು ಜೋಕು ಅವರ ಆ ಅಂಕಣ ಓದುಗರನ್ನು ಮಂತ್ರ ಮುಗ್ಧರನ್ನಾಗಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಂಗತಿಯನ್ನೂ ನಾವುಗಳೆಲ್ಲ ಅತ್ಯಂತ ಕುತೂಹಲ ಮತ್ತು ಬೆರಗಿನಿಂದ ಓದುವಂತೆ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಖುಷ್ವಂತ ಸಿಂಗಗೆ ಬರವಣಿಗೆ ಒಲಿಯುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಓದುಗರ ನಾಡಿಮಿಡಿತ ಅರ್ಥವಾಗಿತ್ತು. ಸಣ್ಣ  ಸಣ್ಣ ಸಂಗತಿಗಳಿಗೂ ಹಾಸ್ಯದ ಲೇಪ ಹಚ್ಚಿ  ಅತ್ಯಂತ ಲವಲವಿಕೆಯಿಂದ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಖುಷ್ವಂತ್ ಸಿಂಗರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಜನರು, ಮನೆಯ ಸೇವಕ, ಕಸಗುಡಿಸುವವ ಇಂಥ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳೇ ಬರವಣಿಗೆಗೆ ಆಹಾರವಾಗುತ್ತಿದ್ದರು.  ಅಚ್ಚರಿಯ ಸಂಗತಿ ಎಂದರೆ ಖುಷ್ವಂತ್ ಸಿಂಗ್ ಬರವಣಿಗೆಯ ಬದುಕನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಅದೊಂದು ಆಕಸ್ಮಿಕ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ. ವಕೀಲರಾಗಬೇಕೆಂದು ವೃತ್ತಿಯನ್ನಾರಂಭಿಸಿದ ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದೆ ಖಾಲಿ ಕುಳಿತಾಗ ಖುಷ್ವಂತ್ ಸಿಂಗಗೆ ಓದುವ ಗೀಳು ಅಂಟಿಕೊಂಡಿತು. ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಓದುತ್ತ ಹೋದಂತೆಲ್ಲ ಅವರೊಳಗೊಬ್ಬ ಬರಹಗಾರ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡ. ಮುಂದೆ ಬರವಣಿಗೆಯನ್ನೇ ವೃತ್ತಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಈ ಅಜ್ಜ ಅದ್ಭುತವಾದದ್ದನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದ. ಪತ್ರಿಕೆಯ ಸಂಪಾದಕನಾಗಿ, ೮೦ ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಪುಸ್ತಕಗಳ ಲೇಖಕನಾಗಿ, ಅಂಕಣಕಾರನಾಗಿ ಅವರು ಭಾರತೀಯ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ನೀಡಿದ ಕೊಡುಗೆ ಅನನ್ಯ.

                     ಖುಷ್ವಂತ್ ಸಿಂಗರ ಬದುಕು ಅದೊಂದು ಅತ್ಯಂತ ವರ್ಣರಂಜಿತ ಬದುಕದು. ನೇರ, ನಿರ್ಭೀತ, ದಿಟ್ಟ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಜೊತೆಗೆ  ಯಾರ  ಮುಲಾಜು ಹಾಗೂ ಬಿಡೆಗೆ ಸಿಲುಕದ ಬದುಕು ಅವರದಾಗಿತ್ತು. ತಮ್ಮೊಳಗಿನ ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ನಿರ್ಭಿಡೆ ಮತ್ತು ನಿಸ್ಸಂಕೋಚವಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡ ಲೇಖಕನೆಂದರೆ ಅದು ಖುಷ್ವಂತ್ ಸಿಂಗ್ ಮಾತ್ರ. ಬರವಣಿಗೆಯ ಬದುಕು ಮತ್ತು ಖಾಸಗಿ ಬದುಕನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಊಸರವಳ್ಳಿಗಳ ನಡುವೆ ಈ ಖುಷ್ವಂತ್ ಸಿಂಗ್ ತಮ್ಮ ನೇರಾನೇರ ಗುಣಗಳಿಂದ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತಾರೆ. ಒಂದೊಮ್ಮೆ ಆಹ್ವಾನಿತ ಪ್ರಧಾನಿಯ ಆಗಮನಕ್ಕೂ ಕಾಯದೆ ವೇಳೆಯಾಯಿತೆಂದು ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬವನ್ನು ಆಚರಿಸಿಕೊಂಡ ಹುಂಬನೀತ. ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿಯ ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹೇರಿಕೆಯನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಕೂಡ ಇದೆ ಅಜ್ಜ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಖುಷ್ವಂತ್ ಸಿಂಗರದು ಸುಲಭವಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗುವ ಮತ್ತು ಕೈಗೆ ಸಿಗುವ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವಲ್ಲ. ಆಧುನಿಕತೆಯನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಬದಲಾವಣೆಗಳಿಗೆ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಖುಷ್ವಂತ್ ಸಿಂಗ್ ಕೊನೆಯ ಉಸಿರಿನವರೆಗೂ ಸಿಖ್ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ವೇಷ ಭೂಷಣಗಳನ್ನು ಕಳಚಿ ಹೊರಬರದಿರುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಅಚ್ಚರಿಯ ಸಂಗತಿಗಳಲ್ಲೊಂದು. ಮಗ ರಾಹುಲ್ ಗಡ್ಡ ಬೋಳಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ಆತನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟ ಖುಷ್ವಂತ್ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕತೆಯ ಸಮ್ಮಿಶ್ರಣದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

        ಖುಷವಂತ್ ಸಿಂಗ್ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯುತ್ತ ಪಿ.ಲಂಕೇಶ್ 'ಭಾರತದಲ್ಲಿ ನೊಬೆಲ್ ಶಾಂತಿ ಪುರಸ್ಕಾರ ಸಿಗಬೇಕಿದ್ದರೆ ಅದು ಖುಷ್ವಂತ್ ಗೆ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಖುಷ್ವಂತ್ ಸಿಂಗ್ ಭಾರತದಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲ ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿದವರು. ಅವರ 'ಟ್ರೇನ್ ಟು ಪಾಕಿಸ್ತಾನ್' ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಅವರೊಳಗಿನ ಧರ್ಮಾತೀತ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಏಕಕಾಲಕ್ಕೆ ಮುಸ್ಲಿಂ ಮತ್ತು ಸಿಖ್ ಎರಡೂ ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿನ ಉತ್ತಮ ಗುಣಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಈ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. 'ಆತನಂತೆ ಬರೆಯುವವರು, ಛೇಡಿಸುವವರು, ಕುಡಿಯುವವರು, ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರು ಬರಬಹುದು. ಆದರೆ ಈ ಸರ್ದಾರ್ಜಿಯಂತೆ ಲವಲವಿಕೆ, ದೇಶ ಪ್ರೇಮ, ತುಂಟತನ, ಒಳ್ಳೆಯತನ ಇರುವವರು ಬರುವುದು ಕಷ್ಟ' ಎಂದ ಲಂಕೇಶರ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷೆ ಇಲ್ಲ.

                          ಖುಷ್ವಂತ್ ಸಿಂಗ್ ಎಂದಾಕ್ಷಣ ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ನಮಗೆ ನೆನಪಾಗುವುದು ಅವರು ಹೇಳಿದ ಮತ್ತು ಬರೆದ ಜೋಕುಗಳು. ಟ್ರೇನ್ ಟು ಪಾಕಿಸ್ತಾನ್, ಹಿಸ್ಟರಿ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ, ಕಂಪನಿ ವಿಥ್ ವುಮೆನ್ ದಂಥ ಮಹತ್ವದ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಬರೆದ ಖುಷ್ವಂತ್ ಸಿಂಗ್ ಅಷ್ಟೇ ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಸಾವಿರಾರು ಜೋಕುಗಳನ್ನು ಬರೆದಿರುವರು. ಅವರ ಜೋಕುಗಳ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಸರಣಿಯೋಪಾದಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ. ಇವತ್ತಿಗೂ ಅನೇಕ ಭಾರತೀಯರ ಮನೆಯ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಸಂಗ್ರಹಾಲಯದಲ್ಲಿ ನಾವು ಖುಷ್ವಂತರ ಜೋಕುಗಳ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ತಮ್ಮ ಈ ನಗೆಹನಿಗಳ ಮೂಲಕ ಕೋಟ್ಯಾಂತರ ಭಾರತೀಯರ ಬದುಕಿಗೆ ನವನಾವಿನ್ಯತೆಯ ಲೇಪವನ್ನು ಬಳಿದ ಕಲಾಕಾರನೀತ. ಒಂದಿಷ್ಟು ನಗೆಯುಕ್ಕಿಸಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಹ್ಲಾದಕರವಾಗಿಸಿ ಬದುಕುವ ಚೈತನ್ಯ ನೀಡಿ ಆ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮಗಳ ಬದುಕನ್ನು ಸಹನೀಯವಾಗಿಸಿದ ಅವರ ನಗೆಹನಿಗಳು ಅಂದು ಇಂದು ಎಲ್ಲ ಕಾಲಕ್ಕೂ ಪ್ರಸ್ತುತವೆನಿಸುತ್ತವೆ. ತಮ್ಮ ನಗೆಹನಿಗಳ ಪುಸ್ತಕವೊಂದರ ಮುನ್ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ಖುಷ್ವಂತ್ ಸಿಂಗ್ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ 'ಈ ಪುಸ್ತಕ ಬರೆಯುತ್ತಿರುವ ಸಂದರ್ಭ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ನಾನೊಂದು ಕನಸು ಕಂಡೆ. ಆಗ ನನಗೆ ವಯಸ್ಸು ೯೨. ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಬಂದ ದೇವರು ಇನ್ನು ನಿನ್ನ ಭೂಮಿಯ ಋಣ ತೀರಿತು ಬಾ ನನ್ನೊಡನೆ ಎಂದು ಕರೆದ. ನಾನು ಹೇಳಿದೆ ನನ್ನ ಕೆಲವೊಂದು ಹಸ್ತಪ್ರತಿಗಳು ಪ್ರಕಟಣೆಯ ಹಂತದಲ್ಲಿವೆ ಏಕಾಏಕಿ ಅದೆಲ್ಲವನ್ನು ಅರ್ಧಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟು ಬಂದರೆ ಪ್ರಕಾಶಕರಿಗೆ ತೊಂದರೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಇನ್ನೊಂದಿಷ್ಟು ಸಮಯ ಕೊಡು. ದೇವರು ನನ್ನ ಮನವಿಯಿಂದ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಲಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಗೆ ಬರುವಂತೆ ಖಡಾಖಂಡಿತವಾಗಿ ಹೇಳಿದ. ಕೊನೆಗೆ ಬೇರೆ ಉಪಾಯವಿಲ್ಲದೆ ಹೇಳಿದೆ ನಾನು ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಜೋಕುಗಳ ಪುಸ್ತಕ ಬರೆಯಬೇಕಾಗಿದೆ. ದೇವರಿಗೆ ನನ್ನ ಮಾತುಗಳು ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಂದರೇನು? ಕೇಳಿದ. ಜೋಕುಗಳನ್ನು ಓದುವುದರಿಂದ ಜನರು ನಗುತ್ತಾರೆ ಇದರಿಂದ ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಆಹ್ಲಾದಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ದೇವರಿಗೆ ನನ್ನ ಮಾತು ಒಪ್ಪಿಗೆಯಾಯಿತು. ಹೌದು ನಾನು ಸಹ ಜನರು ಆನಂದದಿಂದ ಇರಲೆಂದು ಬಯಸುತ್ತೆನೆ. ಜನರನ್ನು ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸುವ ಕೆಲಸ ನೀನು ಮಾಡುವುದಾದರೆ   ಇನ್ನು ಹಲವು ವರ್ಷ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಇರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದವನೇ ಅದೃಶ್ಯನಾದ'. ನಿಜಕ್ಕೂ ಖುಷ್ವಂತ್ ಸಿಂಗರ ಈ ಮಾತು ಕಲ್ಪಿತವಾದರೂ  ಅವರ ಜೋಕುಗಳು ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಜನರನ್ನು ತಲುಪಿವೆ. ಅಕ್ಷರಸ್ಥರಿಂದ ಅನಕ್ಷರಸ್ಥರವರೆಗೂ, ಮಕ್ಕಳಿಂದ ವೃದ್ಧರವರೆಗೂ, ಪುರುಷ ಮಹಿಳೆ ಎನ್ನುವ ತಾರತಮ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಹಲವು ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ನಕ್ಕು ನಲಿಸಿದ ಈ ಮೋಡಿಗಾರನ ಪೆನ್ನಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಜೋಕುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಅಗಣಿತ.

     ಅಂಥದ್ದೇ ಅವರ ಕೆಲವೊಂದು ಜೋಕುಗಳು ಇಂಗ್ಲಿಷಿನಿಂದ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಖುಷ್ವಂತಜ್ಜನ ನೆನಪುಗಳೊಂದಿಗೆ..........

                ಒಂದು ದಿನ ಸಂತಾ ಪುಣೆಯಿಂದ ಚಂಡೀಘರ್ ಗೆ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಪಯಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ತನಗೆ ಕಾಯ್ದಿರಿಸಲಾಗಿದ್ದ ಮಧ್ಯದ ಸೀಟನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಕಿಟಕಿ  ಹತ್ತಿರದ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಕುಳಿತ. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ವಯಸ್ಸಾದ ಮಹಿಳೆ ಸಂತಾ ಕುಳಿತ ಸೀಟು ತಾನು ಕಾಯ್ದಿರಿಸಿದ್ದೆಂದು ಅಲ್ಲಿಂದ ಏಳುವಂತೆ ಸೂಚಿಸಿದಳು. 'ಕಿಟಕಿ ಹತ್ತಿರ ಕುಳಿತು ಹೊರಗಿನ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ಕಾರಣ ನೀಡಿದ ಸಂತಾ ಅಲ್ಲಿಂದ ಏಳಲು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ. ಬೇರೆ ದಾರಿಕಾಣದೆ ಮಹಿಳೆ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದ ವಿಮಾನ ಪರಿಚಾರಕಿಗೆ  ಈ ವಿಷಯ ತಿಳಿಸಿ ಸಂತಾನನ್ನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಎಬ್ಬಿಸುವಂತೆ ಹೇಳಿದಳು. ವಿಮಾನ ಪರಿಚಾರಕಿ  ಎಷ್ಟೇ ಮನವಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು ಸಂತಾ ಅ ಜಾಗದಿಂದ ಕದಲಲಿಲ್ಲ. ಪರಿಚಾರಕಿ  ಸಹ ಪೈಲೆಟ್ ಗೆ ಈ ವಿಷಯ ತಿಳಿಸಿ ಸಂತಾನನ್ನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಎಬ್ಬಿಸಿ ವಯಸ್ಸಾದ ಮಹಿಳೆಗೆ ಆ ಸೀಟನ್ನು ಒದಗಿಸುವಂತೆ ಸೂಚಿಸಿದಳು. ಸಹ ಪೈಲೆಟ್ ಮಾತಿಗೂ ಸಂತಾ ಅಲ್ಲಿಂದ ಸರಿದು ತನಗಾಗಿ ಕಾಯ್ದಿರಿಸಿದ್ದ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ಕೂಡಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ. ಕೊನೆಗೆ ವಿಮಾನದ ಕ್ಯಾಪ್ಟನ್ ಗೆ  ದೂರು ಕೊಡಲಾಯಿತು. ಸಂತಾ ಕುಳಿತ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಬಂದ ಕ್ಯಾಪ್ಟನ್ ಯಾರಿಗೂ ಕೇಳಿಸದಂತೆ ಸಂತಾನ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಏನನ್ನೋ ಹೇಳಿದ. ತಕ್ಷಣವೇ ಸಂತಾ ಕಿಟಕಿ ಹತ್ತಿರದ ಸೀಟನ್ನು ಆ ವಯಸ್ಸಾದ ಮಹಿಳೆಗೆ ಬಿಟ್ಟು ತನ್ನ ಮಧ್ಯದ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ಬಂದು ಕುಳಿತ. ವಿಮಾನ ಪರಿಚಾರಕಿ ಮತ್ತು ಸಹ ಪೈಲೆಟ್ ಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು. ತಾವು ಪರಿಪರಿಯಾಗಿ ಬೇಡಿಕೊಂಡರೂ ಅಲ್ಲಿಂದ ಕದಲದ ಸಂತಾ ನೀವು  ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಏನನ್ನೋ ಉಸುರಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಸೀಟು ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟ ಎಂದು ಕ್ಯಾಪ್ಟನ್ ನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು. ಕ್ಯಾಪ್ಟನ್ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ 'ನಾನು ಸಂತಾಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು ಇಷ್ಟೇ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿನ ಮಧ್ಯದ ಸೀಟುಗಳು ಮಾತ್ರ ಚಂಡೀಘರ್ ಗೆ ಹೋಗುತ್ತವೆ ಉಳಿದ ಸೀಟುಗಳು ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದು ಜಲಂಧರ್ ಗೆ'

---೦೦೦---

                      ಭಾರತದಿಂದ ಸಂತಾ, ಅಮೇರಿಕಾದಿಂದ ಮಾರ್ಕ್ ಮತ್ತು ಬ್ರಿಟನ್ ದಿಂದ ಟಾಮ್ ಗೂಢಚಾರ ಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಖಾಲಿಯಿದ್ದ ಪತ್ತೇದಾರ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಅರ್ಜಿ ಹಾಕಿದ್ದರು. ನಿಗದಿತ ದಿನದಂದು ಈ ಮೂವರನ್ನು ಸಂದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಕರೆಯಲಾಯಿತು. ಮೊದಲು ಮಾರ್ಕ್ ನನ್ನು ಸಂದರ್ಶನ ಕೊಠಡಿಗೆ ಕರೆಯಲಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಗೂಢಚಾರ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ 'ಏಸು ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ಕೊಲೆ ಮಾಡಿದವರು ಯಾರು?' ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ. ಮಾರ್ಕ್ ಯಾವ ಅನುಮಾನ ಇಲ್ಲದಂತೆ ತಟ್ಟನೆ ಉತ್ತರಿಸಿದ 'ಏಸುವನ್ನು ಕೊಂದವರು ಬ್ರಿಟಿಷರು'. ಮಾರ್ಕ್ ನಂತರ ಟಾಮ್ ನನ್ನು ಕರೆದು ಅದೇ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಲಾಯಿತು. ಟಾಮ್ ಏಸುವನ್ನು ಕೊಂದವರು ಅಮೇರಿಕನ್ನರು ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದ. ಕೊನೆಗೆ ಸಂತಾನ ಸರದಿ ಬಂದಿತು. ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ಮತ್ತದೇ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸಿದ. ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದ ಸಂತಾ ಅರೆಘಳಿಗೆ ಯೋಚನಾಮಗ್ನನಾದ. ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸಲು ಒಂದಿಷ್ಟು ಕಾಲಾವಕಾಶ ಬೇಡಿದ. ಸಂತಾನ ಮನವಿಗೆ ಸಮ್ಮತಿಸಿದ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ನಾಳೆ ಬಂದು ಉತ್ತರ ಕೊಡಲು ಸೂಚಿಸಿದ. ಸಂದರ್ಶನದಿಂದ ಮನೆಗೆ ಮರಳಿದ ಸಂತಾನನ್ನು ಆತನ ಹೆಂಡತಿ ಕೆಲಸದ ವಿಷಯವಾಗಿ ಕೇಳಿದಳು. ಸಂತಾ ಆ ಕೆಲಸ ತನಗೇ ಸಿಕ್ಕಿದೆ ಎಂದು  ನುಡಿದ. ಸಂತಾನ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅಚ್ಚರಿಗೊಂಡ ಪತ್ನಿ ಅದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಳು. 'ಈಗಾಗಲೇ ನನ್ನನ್ನು ಏಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕೊಲೆಗಾರನನ್ನು ಪತ್ತೆ ಹಚ್ಚಲು ನಿಯೋಜಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅಂದ ಮೇಲೆ ಕೆಲಸ ನನಗೇ ಸಿಕ್ಕಂತಲ್ಲವೇ' ಸಂತಾ ಉತ್ತರಿಸಿದ.

---೦೦೦---

         ಬಂತಾ ಸಿಂಗ್ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಖರೀದಿಸಿದ. ಮನೆಗೆ ತಂದು ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಎದುರು ಕುಳಿತವನಿಗೆ ಅನೇಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಕಾಡಲಾರಂಭಿಸಿದವು. ತನ್ನೆಲ್ಲ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ತಿಳಿಯಲು ನೇರವಾಗಿ ಬಿಲ್ ಗೇಟ್ ಗೆ ಪತ್ರ ಬರೆಯಲು ನಿರ್ಧಿರಿಸಿದ.

ಡಿಯರ್ ಬಿಲ್ ಗೇಟ್,

ನಿನ್ನೆ ನಾನೊಂದು ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಖರೀದಿಸಿದೆ. ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಎದುರು ಕುಳಿತಾಗ ಅನೇಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಎದುರಾದವು. ಆ ಎಲ್ಲ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಗಮನಕ್ಕೆ ತರಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ಅವುಗಳಿಗೆ ನಿಮ್ಮಿಂದ ಪರಿಹಾರಗಳನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತೇನೆ.

೧. ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ನಲ್ಲಿ shut down ಎಂದಿದ್ದು ಅದಕ್ಕೆ ಮುಚ್ಚಲು ನೀವು ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನೇ ಮಾಡಿಲ್ಲ.

೨. ಇಲ್ಲಿ START ಎಂದು ಮಾತ್ರವಿದೆ ಆದರೆ STOP ಎಂದಿಲ್ಲ. ದಯವಿಟ್ಟು ಈ ಕುರಿತು ಯೋಚಿಸಿ.

೩. ಮೇನುವಿನಲ್ಲಿ RUN ಎಂದಿದೆ. ನನ್ನೊಬ್ಬ ಗೆಳೆಯ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ನಲ್ಲಿ ಈ RUN ಶಬ್ದವನ್ನು ನೋಡಿ ಅಮೃತಸರದವರೆಗೂ ಓಡಿದ. ದಯವಿಟ್ಟು RUN ಬದಲು SIT ಎಂದು ಇರಲಿ.

೪. ನಿಮ್ಮ ಈ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ನಲ್ಲಿ 'Re-cycle' ಎಂದಿದೆ ಅದರ ಬದಲು 'Re-scooter' ಎಂದಿದ್ದರೆ ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಏಕೆಂದರೆ ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ scooter ಇದೆ.

೫. ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ನಲ್ಲಿ 'Find' ಎನ್ನುವ ಪದವಿದೆ ಆದರೆ ಅದು ಸರಿಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಮೊನ್ನೆ ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಮನೆಯ ಬೀಗದ ಕೈ ಕಳೆದುಕೊಂಡಾಗ ನಾವು ಈ Find ನಿಂದ ಎಷ್ಟು ಹುಡುಕಿದರೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ದಯವಿಟ್ಟು ಇದನ್ನು ತುರ್ತಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ.

೬. ಈ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಜೊತೆಗಿರುವ mouse ನ್ನು ಬೆಕ್ಕಿನಿಂದ ಕಾಯಲು ನಾನು ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲ ನಿದ್ದೆ ಇಲ್ಲದೆ ಕಳೆಯಬೇಕಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಬೆಕ್ಕನ್ನು ಹೊಡೆದೊಡಿಸಲು ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಜೊತೆಗೆ ನೀವು ನಾಯಿಯೊಂದನ್ನು ಕೊಟ್ಟರೆ ಒಳ್ಳೆಯದು.

೭. ನನ್ನ ಮಗ Microsoft word ಕಲಿತಿರುವನು ಈಗ ಅವನು Microsoft sentence ಕಲಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತಿರುವನು. Microsoft sentence ನ್ನು ನೀವು ಯಾವಾಗ ಕೊಡುತ್ತಿರಿ.

ಧನ್ಯವಾದಗಳು

ಬಂತಾ ಸಿಂಗ್

---೦೦೦---

        ಸಂತಾ ಸತ್ತು ಸ್ವರ್ಗದತ್ತ ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳೆಸಿದ. ಸ್ವರ್ಗದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲೇ ಅವನನ್ನು ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸದಂತೆ ತಡೆಯಲಾಯಿತು. ಬಾಗಿಲ ಬಳಿಯಲ್ಲೇ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಚಿತ್ರಗುಪ್ತ ಹೇಳಿದ 'ಈಗ ಸ್ವರ್ಗ ಪ್ರವೇಶಕ್ಕೆ ಕೆಲವೊಂದು ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ನಾನು ನಿನಗೆ ಎರಡು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ ಅವುಗಳಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಉತ್ತರ ನೀಡಿ ನೀನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಬಹುದು'. 

ಪ್ರಶ್ನೆ ಒಂದು:- 'ವಾರದಲ್ಲಿ T ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ದಿನಗಳಾವವು?'

ಪ್ರಶ್ನೆ ಎರಡು:- 'ಒಂದು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಸೆಕೆಂಡ್ ಗಳು ಇರುತ್ತವೆ?'

          ಸಂತಾ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಯೋಚಿಸಿ ಉತ್ತರಿಸಿದ 'ವಾರದಲ್ಲಿ T ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ದಿನಗಳು ಎರಡು ಅವು Today ಮತ್ತು Tomorrow. ಇನ್ನು ಎರಡನೇ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ೧೨ ಸೆಕೆಂಡ್ ಗಳಿರುತ್ತವೆ' 

ಚಿತ್ರಗುಪ್ತ: 'ಮೊದಲನೇ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ  ಉತ್ತರ ನಾನು ನಿರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಿದ್ದು ಅಲ್ಲವಾದರೂ ಎರಡು ಎಂದಿದ್ದರಿಂದ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ ಆದರೆ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ೧೨ ಸೆಕೆಂಡ್ ಗಳು ಎನ್ನುವ ಉತ್ತರ ಅದು ಹೇಗೆ ಸರಿ?'

ಸಂತಾ: 'ಜನೆವರಿ ಸೆಕೆಂಡ್, ಫೆಬ್ರುವರಿ ಸೆಕೆಂಡ್, ಮಾರ್ಚ್ ಸೆಕೆಂಡ್, ಎಪ್ರಿಲ್ ಸೆಕೆಂಡ್ .......... '

ಚಿತ್ರಗುಪ್ತ  ಮಧ್ಯದಲ್ಲೆ ತಡೆದು ಸಂತಾ ಸ್ವರ್ಗ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ದಾರಿಮಾಡಿ ಕೊಟ್ಟ. 

---೦೦೦---

-ರಾಜಕುಮಾರ. ವ್ಹಿ. ಕುಲಕರ್ಣಿ (ಕುಮಸಿ), ಬಾಗಲಕೋಟೆ